ചിന്തിപ്പാര് മനത്താന്, ചിവന്, ചെഞ്ചുടര്
അന്തിവാന് നിറത്താന്, അണി ആര് മതി
മുന്തിച് ചൂടിയ മുക്കണ്ണിനാന്, അടി
വന്തിപ്പാര് അവര് വാന് ഉലകു ആള്വരേ.
|
1
|
അണ്ടമ് ആര് ഇരുള് ഊടു കടന്തു ഉമ്പര്
ഉണ്ടുപോലുമ്, ഓര് ഒണ്ചുടര്; അച് ചുടര്
കണ്ടു ഇങ്കു ആര് അറിവാര്? അറിവാര് എലാമ്,
വെണ് തിങ്കള് കണ്ണി വേതിയന് എന്പരേ.
|
2
|
ആതി ആയവന്, ആരുമ് ഇലാതവന്,
പോതു ചേര് പുനൈ നീള് മുടിപ് പുണ്ണിയന്
പാതി പെണ് ഉരുആകി, പരഞ്ചുടര്ച്-
ചോതിയുള് ചോതിആയ്, നിന്റ ചോതിയേ.
|
3
|
ഇട്ടതു, ഇട്ടതു-ഓര് ഏറു ഉകന്തു ഏറി ഊര്
പട്ടി തുട്ടങ്കനായ്പ്-പലി തേര്വതു ഓര്
കട്ട വാഴ്ക്കൈയന് ആകിലുമ്, വാനവര്,
അട്ടമൂര്ത്തി, അരുള്! എന്റു അടൈവരേ.
|
4
|
ഈറു ഇല് കൂറൈയന് ആകി, എരിന്തവെണ്-
നീറു പൂചി നിലാമതി ചൂടിലുമ്,
വീറു ഇലാതന ചെയ്യിനുമ്, വിണ്ണവര്,
ഊറലായ്, അരുളായ്! എന്റു ഉരൈപ്പരേ.
|
5
|
| Go to top |
ഉച്ചി വെണ്മതി ചൂടിലുമ്, ഊന് അറാപ്
പച്ചൈ വെണ്തലൈ ഏന്തിപ് പല ഇലമ്
പിച്ചൈയേ പുകുമ് ആകിലുമ്, വാനവര്,
അച്ചമ് തീര്ത്തു അരുളായ്! എന്റു അടൈവരേ.
|
6
|
ഊര് ഇലായ്! എന്റു, ഒന്റു ആക ഉരൈപ്പതു ഓര്
പേര് ഇലായ്! പിറൈ ചൂടിയ പിഞ്ഞകാ!
കാര് ഉലാമ് കണ്ടനേ! ഉന് കഴല് അടി
ചേര്വു ഇലാര്കട്കുത് തീയവൈ തീയവേ.
|
7
|
എന്തൈയേ! എമ്പിരാനേ! എന ഉള്കിച്
ചിന്തിപ്പാര് അവര് തീവിനൈ തീരുമാല്;
വെന്തനീറു മെയ് പൂചിയ വേതിയന്
അന്തമാ അളപ്പാര്, അടൈന്താര്കളേ.
|
8
|
ഏന വെണ്മരുപ്പോടു എന്പു പൂണ്ടു, എഴില്
ആനൈ ഈര് ഉരി പോര്ത്തു, അനല് ആടിലുമ്;
താന് അവ്(വ്)വണ്ണത്തന് ആകിലുമ്; തന്നൈയേ
വാന നാടര് വണങ്കുവര്, വൈകലേ.
|
9
|
ഐയന്, അന്തണന്, ആണൊടു പെണ്ണുമ് ആമ്
മെയ്യന്, മേതകു വെണ്പൊടിപ് പൂചിയ
മൈ കൊള് കണ്ടത്തന്, മാന്മറിക് കൈയിനാന്
പൈ കൊള് പാമ്പു അരൈ ആര്ത്ത പരമനേ.
|
10
|
| Go to top |
ഒരുവന് ആകി നിന്റാന്, ഇവ് ഉലകുഎലാമ്;
ഇരുവര് ആകി നിന്റാര്കട്കു അറികിലാന്;
അരു അരാ അരൈ ആര്ത്തവന്; ആര് കഴല്
പരവുവാര് അവര് പാവമ് പറൈയുമേ.
|
11
|
ഓത വണ്ണനുമ് ഒണ്മലര്ച് ചെല്വനുമ്,
നാതനേ, അരുളായ്! എന്റു നാള്തൊറുമ്
കാതല് ചെയ്തു കരുതപ്പടുമവര്
പാതമ് ഏത്തപ് പറൈയുമ്, നമ് പാവമേ.
|
12
|
ഒളവ തന്മൈ അവര് അവര് ആക്കൈയാന്;
വെവ്വ തന്മൈയന് എന്പതു ഒഴിമിനോ!
മൗവല് നീള് മലര്മേല് ഉറൈവാനൊടു
പௌവ വണ്ണനുമ് ആയ്പ് പണിവാര്കളേ.
|
13
|
അക്കുമ് ആമൈയുമ് പൂണ്ടു, അനല് ഏന്തി, ഇല്
പുക്കു, പല്പലി തേരുമ് പുരാണനൈ-
നക്കു, നീര്കള്, നരകമ് പുകേന്മിനോ!-
തൊക്ക വാനവരാല്-തൊഴുവാനൈയേ.
|
14
|
കങ്കൈ തങ്കിയ ചെഞ്ചടൈമേല് ഇളന്
തിങ്കള് ചൂടിയ തീനിറ-വണ്ണനാര്;
ഇങ്കണാര്, എഴില് വാനമ് വണങ്കവേ;
അമ് കണാറ്കു അതുവാല്, അവന് തന്മൈയേ!
|
15
|
| Go to top |
ങകര വെല് കൊടിയാനൊടു,-നന്നെഞ്ചേ!-
നുകര, നീ ഉനൈക് കൊണ്ടു ഉയ്പ് പോക്കു ഉറില്,
മകര വെല് കൊടി മൈന്തനൈക് കായ്ന്തവന്
പുകര് ഇല് ചേവടിയേ പുകല് ആകുമേ.
|
16
|
ചരണമ് ആമ് പടിയാര് പിറര് യാവരോ?
കരണമ് തീര്ത്തു ഉയിര് കൈയില് ഇകഴ്ന്ത പിന്,
മരണമ് എയ്തിയപിന്, നവൈ നീക്കുവാന്
അരണമ് മൂ എയില് എയ്തവന് അല്ലനേ?
|
17
|
ഞമന് എന്പാന്, നരകര്ക്കു; നമക്കു എലാമ്
ചിവന് എന്പാന്; ചെഴു മാന്മറിക് കൈയിനാന്;
കവനമ് ചെയ്യുമ് കന വിടൈഊര്തിയാന്
തമര് എന്റാലുമ്, കെടുമ്, തടുമാറ്റമേ.
|
18
|
ഇടപമ് ഏറിയുമ് ഇല് പലി ഏറ്പവര്;
അടവി കാതലിത്തു ആടുവര്; ഐന്തലൈപ്
പട അമ്പാമ്പു അരൈ ആര്ത്ത പരമനൈ,
കടവിരായ്ച് ചെന്റു, കൈതൊഴുതു ഉയ്മ്മിനേ!
|
19
|
ഇണര്ന്തു കൊന്റൈ പൊന്താതു ചൊരിന്തിടുമ്,
പുണര്ന്ത വാള് അരവമ് മതിയോടു ഉടന്
അണൈന്ത, അമ് ചടൈയാന് അവന് പാതമേ
ഉണര്ന്ത ഉള്ളത്തവര് ഉണര്വാര്കളേ.
|
20
|
| Go to top |
തരുമമ് താന്, തവമ് താന്, തവത്താല് വരുമ്
കരുമമ് താന് കരുമാന്മറിക് കൈയിനാന്;
അരുമന്തന്ന അതിര്കഴല് ചേര്മിനോ!-
ചിരമമ് ചേര് അഴല്-തീവിനൈയാളരേ!
|
21
|
നമച്ചിവായ എന്പാര് ഉളരേല്, അവര്-
തമ് അച്ചമ് നീങ്കത് തവനെറി ചാര്തലാല്,
അമൈത്തുക് കൊണ്ടതു ഓര് വാഴ്ക്കൈയന് ആകിലുമ്,
ഇമൈത്തു നിറ്പതു ചാല അരിയതേ.
|
22
|
പല്പല് കാലമ് പയിറ്റി, പരമനൈച്
ചൊല് പല്-കാലമ് നിന്റു, ഏത്തുമിന്! തൊല്വിനൈ
വെറ്പില്-തോന്റിയ വെങ്കതിര് കണ്ട അപ്
പുല്പനി(ക്) കെടുമ് ആറു അതു പോലുമേ.
|
23
|
മണി ചെയ് കണ്ടത്തു, മാന്മറിക് കൈയിനാന്;
കണിചെയ് വേടത്തര് ആയവര്; കാപ്പിനാല്
പണികള്താമ് ചെയ വല്ലവര് യാവര്, തമ്
പിണി ചെയ് ആക്കൈയൈ നീക്കുവര്; പേയരേ!
|
24
|
ഇയക്കര്, കിന്നരര്, ഇന്തിരന്, താനവര്,
നയക്ക നിന്റവന്; നാന്മുകന് ആഴിയാന്
മയക്കമ് എയ്ത, വല് മാല് എരി ആയിനാന്;
വിയക്കുമ് തന്മൈയിനാന് എമ് വികിര്തനേ.
|
25
|
| Go to top |
അരവമ് ആര്ത്തു അനല് ആടിയ അണ്ണലൈപ്
പരവുവാര് അവര് പാവമ് പറൈതറ്കു,
കുരവൈ കോത്തവനുമ്, കുളിര്പോതിന്മേല്
കരവു ഇല് നാന്മുകനുമ്, കരി അല്ലരേ.?
|
26
|
അഴല് അങ്കൈയിനന്; അന്തരത്തു ഓങ്കി നിന്റു
ഉഴലുമ് മൂഎയില് ഒള് അഴല് ഊട്ടിനാന്
തഴലുമ് താമരൈയാനൊടു, താവിനാന്,
കഴലുമ് ചെന്നിയുമ് കാണ്ടറ്കു അരിയനേ.
|
27
|
ഇളമൈ കൈവിട്ടു അകറലുമ്, മൂപ്പിനാര്,
വളമൈ പോയ്, പിണിയോടു വരുതലാല്,
ഉളമെലാമ് ഒളി ആയ് മതി ആയിനാന്
കിളമൈയേ കിളൈ ആക നിനൈപ്പനേ.
|
28
|
തന്നില്-തന്നൈ അറിയുമ് തലൈമകന്
തന്നില്-തന്നൈ അറിയില്-തലൈപ്പടുമ്;
തന്നില്-തന്നൈ അറിവു ഇലന് ആയിടില്,
തന്നില്-തന്നൈയുമ് ചാര്തറ്കു അരിയനേ.
|
29
|
ഇലങ്കൈ മന്നനൈ ഈര്-ഐന്തു-പത്തുമ്-അന്റു
അലങ്കലോടു ഉടനേ ചെല ഊന്റിയ
നലമ് കൊള് ചേവടി നാള്തൊറുമ് നാള്തൊറുമ്
വലമ്കൊണ്ടു ഏത്തുവാര് വാന് ഉലകു ആള്വരേ.
|
30
|
| Go to top |
