தசை துறுந்து ஒக்குக் கட்டு அளை சட்ட(க)ம் சரிய வெண் கொக்குக்கு ஒக்க நரைத்து அம் தலை உடம்பு எய்த்து எற்புத் தளை நெக்கி.....இந்த்ரிய(ம்) மாறி தடி கொ(ண்)டும் திக்குத் தப்ப நடக்கும் தளர்வு உறும் சுத்தப் பித்த விருத்தன் தகை பெறும் பல் கொத்துக்கள் அனைத்தும்.....கழலா நின்று அசலரும் செச்செ செச்செ எனச் சந்ததிகளும் சிச்சி சிச்சி என தங்கு அரிவையும் துத்து துத்து எனக் கண்டு.....உமியா மற்றவரு(ம்) நிந்திக்கத் தக்க பிறப்பு இங்கு அலம் அலம் செச்சைச் சித்ர மணித் தண்டை அரவிந்தத்தில் புக்கு அடைதற்கு என்று.....அருள்வாயே குசை முடிந்து ஒக்கப் பக்கரை இட்டு எண் திசையினும் தத்தப் புத்தியை நத்தும் குரகதம் கட்டிக் கிட்டி நடத்தும்.....கதிர் நேமி குல ரதம் புக்கு ஒற்றைக் கணை இட்டு எண் திரிபுரம் சுட்டுக் கொட்டைப் பரப்பும் குரிசில் வந்திக்கக் கச்சியில் நிற்கும்.....கதிர் வேலா திசை முகன் தட்டுப் பட்டு எழ வற்கும் சிகரியும் குத்துப்பட்டு விழ தெண் திரை அலங்கத்துப் புக்கு உலவிச் சென்று.....எதிர் ஏறிச் சிரம் அதுங்க பொன் கண் திகை இட்டு அன்று அவுணர் நெஞ்சில் குத்திக் கறை கட்கம் சிதறி நின்று எட்டிப் பொட்டு எழ வெட்டும்.....பெருமாளே.
மாமிசமும் நெருங்கிய தோலும் அளந்து வைக்கப்பட்ட உடல் தளர்ந்து போக, தலைமயிர் வெண்ணிறமுடைய கொக்கு போல நரைத்து, அழகிய தலை, உடம்பு எல்லாம் இளைத்து, எலும்புக் கட்டுகள் நெகிழ்ச்சி உற்று, ஐம்பொறிகளும் தொழில் மாற்றம் அடைந்து, தடி ஏந்தி திசை தடுமாறி நடக்கும்படியாக தளர்ச்சி அடையும் சுத்தப் பித்தம் கொண்ட கிழவனாய், அழகு பெற்றிருந்த பல் வரிசைகள் முழுமையும் கழன்று போய், அயலாரும் சே சே என்று இகழ, பிள்ளைகளும் சீ சீ என்று பரிகசிக்க, உடன் தங்கியிருந்த பெண்களும் தூ தூ என்று பார்த்தவுடன் அவமதித்துத் துப்ப, பிறர் யாவரும் இகழும்படியான இந்தப் பிறப்பு இங்கு போதும் போதும். வெட்சி மலர் அணிந்ததும், அழகிய ரத்தின மணிகள் அணிந்ததும், தாமரை போன்றதுமான உன் திருவடியைப் பற்றிச் சேர்வதற்கு எப்போது எனக்கு அருள்வாய்? கடிவாளம் இட்டு நன்றாக அங்கவடி சேர்த்து, எட்டுத் திக்குகளிலும் தாவிச் செல்லும், அந்த ஞானத்தை விரும்பும் (வேதங்களாகிய நான்கு) குதிரைகளைப் பூட்டி நெருங்கச் செலுத்தும் சூரிய சந்திரர்களாகிய சக்கரங்கள் அமைந்த சிறந்த தேரில் ஏறி, (திருமாலாகிய) ஒரே அம்பை எய்து, மதிக்கத்தக்கத் திரிபுரங்களை எரித்து தமது வெற்றியைப் பரப்பிய தலைவராகிய சிவபெருமான் வணங்க காஞ்சீபுரத்தில் நிற்கும் ஒளி வேலனே, பிரமன் தடைபட்டு நிற்கும்படியும், வலிமை வாய்ந்த கிரெளஞ்ச மலையும் வேலால் குத்துப்பட்டு விழுந்து அழியவும், தெள்ளிய அலைகள் வீசும் கடலையும் எல்லா மதில் சுவர்களையும் தாண்டி உலவிச் சென்று பகைவர்களை எதிர்த்து வென்று (அசுரர்களுடைய) தலைகளும் அமுங்கி நாசம் அடைய, அகன்ற கண்கள் திகைப்பு அடைய, அசுரர்களுடைய நெஞ்சில் வேலால் குத்தி, அவர்கள் கையிலிருந்த கறைபட்ட வாளாயுதங்கள் சிதறிச் சென்று தூரத்தில் போய் போர்க்களத்தில் பொடி பட்டு விழும்படி வெட்டி வீழ்த்திய பெருமாளே.
தசை துறுந்து ஒக்குக் கட்டு அளை சட்ட(க)ம் சரிய வெண் கொக்குக்கு ஒக்க நரைத்து ... மாமிசமும் நெருங்கிய தோலும் அளந்து வைக்கப்பட்ட உடல் தளர்ந்து போக, தலைமயிர் வெண்ணிறமுடைய கொக்கு போல நரைத்து, அம் தலை உடம்பு எய்த்து எற்புத் தளை நெக்கி இந்த்ரிய(ம்) மாறி ... அழகிய தலை, உடம்பு எல்லாம் இளைத்து, எலும்புக் கட்டுகள் நெகிழ்ச்சி உற்று, ஐம்பொறிகளும் தொழில் மாற்றம் அடைந்து, தடி கொ(ண்)டும் திக்குத் தப்ப நடக்கும் தளர்வு உறும் சுத்தப் பித்த விருத்தன் ... தடி ஏந்தி திசை தடுமாறி நடக்கும்படியாக தளர்ச்சி அடையும் சுத்தப் பித்தம் கொண்ட கிழவனாய், தகை பெறும் பல் கொத்துக்கள் அனைத்தும் கழலா நின்று ... அழகு பெற்றிருந்த பல் வரிசைகள் முழுமையும் கழன்று போய், அசலரும் செச்செ செச்செ எனச் சந்ததிகளும் சிச்சி சிச்சி என ... அயலாரும் சே சே என்று இகழ, பிள்ளைகளும் சீ சீ என்று பரிகசிக்க, தங்கு அரிவையும் துத்து துத்து எனக் கண்டு உமியா மற்றவரு(ம்) நிந்திக்கத் தக்க பிறப்பு இங்கு அலம் அலம் ... உடன் தங்கியிருந்த பெண்களும் தூ தூ என்று பார்த்தவுடன் அவமதித்துத் துப்ப, பிறர் யாவரும் இகழும்படியான இந்தப் பிறப்பு இங்கு போதும் போதும். செச்சைச் சித்ர மணித் தண்டை அரவிந்தத்தில் புக்கு அடைதற்கு என்று அருள்வாயே ... வெட்சி மலர் அணிந்ததும், அழகிய ரத்தின மணிகள் அணிந்ததும், தாமரை போன்றதுமான உன் திருவடியைப் பற்றிச் சேர்வதற்கு எப்போது எனக்கு அருள்வாய்? குசை முடிந்து ஒக்கப் பக்கரை இட்டு எண் திசையினும் தத்தப் புத்தியை நத்தும் குரகதம் கட்டிக் கிட்டி நடத்தும் கதிர் நேமி குல ரதம் புக்கு ... கடிவாளம் இட்டு நன்றாக அங்கவடி சேர்த்து, எட்டுத் திக்குகளிலும் தாவிச் செல்லும், அந்த ஞானத்தை விரும்பும் (வேதங்களாகிய நான்கு) குதிரைகளைப் பூட்டி நெருங்கச் செலுத்தும் சூரிய சந்திரர்களாகிய சக்கரங்கள் அமைந்த சிறந்த தேரில் ஏறி, ஒற்றைக் கணை இட்டு எண் திரிபுரம் சுட்டுக் கொட்டைப் பரப்பும் குரிசில் வந்திக்கக் கச்சியில் நிற்கும் கதிர் வேலா ... (திருமாலாகிய) ஒரே அம்பை எய்து, மதிக்கத்தக்கத் திரிபுரங்களை எரித்து தமது வெற்றியைப் பரப்பிய தலைவராகிய சிவபெருமான் வணங்க காஞ்சீபுரத்தில் நிற்கும் ஒளி வேலனே, திசை முகன் தட்டுப் பட்டு எழ வற்கும் சிகரியும் குத்துப்பட்டு விழ ... பிரமன் தடைபட்டு நிற்கும்படியும், வலிமை வாய்ந்த கிரெளஞ்ச மலையும் வேலால் குத்துப்பட்டு விழுந்து அழியவும், தெண் திரை அலங்கத்துப் புக்கு உலவிச் சென்று எதிர் ஏறிச் சிரம் அதுங்க ... தெள்ளிய அலைகள் வீசும் கடலையும் எல்லா மதில் சுவர்களையும் தாண்டி உலவிச் சென்று பகைவர்களை எதிர்த்து வென்று (அசுரர்களுடைய) தலைகளும் அமுங்கி நாசம் அடைய, பொன் கண் திகை இட்டு அன்று அவுணர் நெஞ்சில் குத்திக் கறை கட்கம் சிதறி நின்று எட்டிப் பொட்டு எழ வெட்டும் பெருமாளே. ... அகன்ற கண்கள் திகைப்பு அடைய, அசுரர்களுடைய நெஞ்சில் வேலால் குத்தி, அவர்கள் கையிலிருந்த கறைபட்ட வாளாயுதங்கள் சிதறிச் சென்று தூரத்தில் போய் போர்க்களத்தில் பொடி பட்டு விழும்படி வெட்டி வீழ்த்திய பெருமாளே.
