சிவய.திருக்கூட்டம் sivaya.org Please set your language preference by clicking language links. Search this site internally Or with Google

Home

Home/All Lyrics Bay Area Panchangam Calendar My Account Nayanmar GuruPooja Daily Thirumurai Beneficial Songs Bhajans Thirukkural Mangalam Songs Baby Names Transliteration Terms Can vibhthi act as sanitizer? Shivarathri Significance சைவசித்தாந்த சுருக்கம் North American Temples Contact Us Photos QR Codes

Vinayagar

Vinayagar Agaval Vinayagar Thiruppugazh Vinayagar Anupoothi Vinayagar Kavasam Vinayagar Kariya SIddhi Maalai Vinayagar Songs Thiru Irattai maNi Maalai Ganapatheeswaram Vinaayagar NaanmaniMaalai Vinaayagar Pathigam Ganesha Bhajans

Shivan

Selected Thirumurai All 12 Thirumurai/Search Sivapuranam, Thiru ThondarThogai Thiruvaasagam Complete Pancha Puraanam Nalam Tharum Pathigangal Karu Muthal Thiru Varai Agathiar Thevaara Thirattu Vaazhthu Paadal Thirumurai For Daily Chores Thirumurai Sthalangal Thirumurai Historical Order 1008 Sivan Potri Shivan Bhajans

Murugan

Kandhar Shasti Kavasam Selected Thiruppugazh Search/All Thiruppugazh Thiruppugazh Thalangal Vel Maaral Kandhar Anupoothi Vel virutham Mayil virutham Saeval virutham ThiruVaguppu Kumarstavam Kandha Guru Kavasam Murugan Bhajans

Ambaal

Abirami Anthaathi Abirami Ammai Pathigam Sakala kala valli Maalai Saraswathi Anthhathi Lalitha Navaratna Maalai Vadivudai Maanicka Maalai Abhayaambigai Sadhagam Meenakshi Amman Pillai Tamil Kaamaakshi Dukka Nivaarani Amman Bhajans

Vishnu

Search Prabandham ThiruPallandu Periazhvar Thirumozhi Thiruppavai Naachiar Tirumozhi Perumal Thirumozhi Thiruchchanda Viruththam Thirumaalai Thiruppalliyezhuchchi Amalanadhi piran Kanni Nun Siruththambu Peria Thirumozhi Kurun Thandagam Nedum Thandagam Mudhal Thiruvandhadhi Irandam Thiruvandhadhi Moonram Thiruvandhadhi Naanmugan Thiruvandhadhi Thiruviruththam Thiruvasiriyam Peria Thiruvandhadhi Thiruvezhukkurrirukkai Siriya Thirumadal Peria Thirumadal Thiruvay Mozhi Ramanuja Nootrandhadi Garuda Gamana Tava

QR Code

Generate QR Code for this Page
/thirumurai_song.php?paadal=paadal&pathigam_no=12.290

This page in Tamil   Hindi/Sanskrit   Telugu   Malayalam   Bengali   Kannada   English   ITRANS    Marati  Gujarathi   Oriya   Singala   Tibetian   Thai   Japanese   Urdu   Cyrillic/Russian   Hebrew   Korean  
Easy version Classic version

12.290   சேக்கிழார்   வம்பறா வரிவண்டுச் சருக்கம்

+ Show Meaning   Add audio link

நீடு வண்புகழ்ச் சோழர்நீர் நாட்டிடை நிலவும் மாடு பொன்கொழி காவிரி வடகரைக் கீழ்பால் ஆடு பூங்கொடி மாடம்நீ டியஅணி நகர்தான் பீடு தங்கிய திருப்பெரு மங்கலப் பெயர்த்தால்.	1
இஞ்சி சூழ்வன எந்திரப் பந்திசூழ் ஞாயில் மஞ்சு சூழ்வன வரையென வுயர்மணி மாடம் நஞ்சு சூழ்வன நயனியர் நளினமெல் லடிச்செம் பஞ்சு சூழ்வன காளையர் குஞ்சியின் பரப்பு.	2
விழவ றாதன விளங்கொளி மணிநெடு வீதி முழவ றாதன மொய்குழ லியர்நட வரங்கம் மழவ றாதன மங்கலம் பொலிமணி முன்றில் உழவ றாதநல் வளத்தன ஓங்கிருங் குடிகள்.	3
நீரி னிற்பொலி சடைமுடி நெற்றிநாட் டத்துக் காரி னில்திகழ் கண்டர்தங் காதலோர் குழுமிப் பாரின் மிக்கதோர் பெருமையால் பரமர்தாள் பரவும் சீரின் மிக்கது சிவபுரி யெனத்தகுஞ் சிறப்பால்.	4
இன்ன வாழ்பதி யதனிடை ஏயர்கோக் குடிதான் மன்னி நீடிய வளவர்சே னாபதிக் குடியாம் தொன்மை மேவிய தொடர்ச்சியால் நிகழ்வது தூய பொன்னி நாட்டுவே ளாண்மையில் உயர்ந்தபொற் பினதால்.	5
Go to top
அங்கண் மிக்கஅக் குடியினில் அவதரித் துள்ளார் கங்கை வாழ்முடி யார்தொண்டர் கலிக்காமர் என்பார் தங்கள் நாயகர் அடிபணி வார்அடிச் சார்ந்து பொங்கு காதலி னவர்பணி போற்றுதல் புரிந்தார்.	6
புதிய நாள்மதிச் சடைமுடி யார்திருப் புன்கூர்க் கதிக மாயின திருப்பணி அநேகமுஞ் செய்து நிதிய மாவன நீறுகந் தார்கழ லென்று துதியி னாற்பர வித்தொழு தின்புறு கின்றார்.	7
நாவ லூர்மன்னர் நாதனைத் தூதுவிட் டதனுக் கியாவ ரிச்செயல் புரிந்தன ரென்றவ ரிழிப்பத் தேவர் தம்பிரா னவர்திறந் திருத்திய வதற்கு மேவ வந்தஅச் செயலினை விளம்புவா னுற்றேன்.	8
திருத்தொண்டத் தொகையருளித் திருநாவ லூராளி கருத்தொன்று காதலினால் கனகமதில் திருவாரூர் ஒருத்தர்கழல் முப்பொழுதும் உருகியஅன் பொடுபணிந்து பெருத்தெழுமெய் யன்பினாற் பிரியாதங் குறையுநாள்.	9
தாளாண்மை உழவுதொழில் தன்மைவளந் தலைசிறந்த வேளாளர் குண்டையூர்க் கிழவரெனும் மேதக்கோர் வாளார்வெண் மதியணிந்தார் மறையவராய் வழக்கினில்வென்று ஆளாகக் கொண்டவர்தாள் அடைந்தன்பா லொழுகுவார்.	10
Go to top
செந்நெல்லும் பொன்னன்ன செழும்பருப்பும் தீங்கரும்பின் இன்னல்ல வமுதும்முதல் எண்ணில்பெரும் பலவளங்கள் மன்னியசீர் வன்றொண்டர்க் கமுதாக வழுவாமல் பன்னெடுநாள் பரவையார் மாளிகைக்குப் படிசமைத்தார்.	11
ஆனசெயல் அன்பின்வரும் ஆர்வத்தால் மகிழ்ந்தாற்ற வானமுறை வழங்காமல் மாநிலத்து வளஞ்சுருங்கப் போனகநெற் படிநிரம்ப எடுப்பதற்குப் போதாமை மானமழி கொள்கையினால் மனமயங்கி வருந்துவார்.	12
வன்றொண்டர் திருவாரூர் மாளிகைக்கு நெல்லெடுக்க இன்றுகுறை யாகின்ற தென்செய்கேன் எனநினைந்து துன்றுபெருங் கவலையினால் துயரெய்தி உண்ணாதே அன்றிரவு துயில்கொள்ள	13
ஆரூரன் தனக்குன்பால் நெல்தந்தோம் என்றருளி நீரூருஞ் சடைமுடியார் நிதிக்கோமான் தனையேவப் பேரூர்மற் றதனெல்லை அடங்கவும்நென் மலைப்பிறங்கல் காரூரும் நெடுவிசும்புங் கரக்கநிறைந் தோங்கியதால்.	14
அவ்விரவு புலர்காலை உணர்ந்தெழுவார் அதுகண்டே எவ்வுலகில் நெல்மலைதா னிதுவென்றே யதிசயித்துச் செவ்வியபொன் மலைவளைத்தார் திருவருளின் செயல் போற்றிக் கொவ்வைவாய்ப் பரவையார் கொழுநரையே தொழுதெழுவார்.	15
Go to top
நாவலூர் மன்ன னார்க்கு நாயனார் அளித்த நெல்இங் கியாவரா லெடுக்க லாகும் இச்செய லவர்க்குச் சொல்லப் போவன்யா னென்று போந்தார் புகுந்தவா றருளிச் செய்து தேவர்தம் பெருமான் ஏவ நம்பியும் எதிரே சென்றார்.	16
குண்டையூர்க் கிழவர் தாமும் எதிர்கொண்டு கோதில் வாய்மைத் தொண்டனார் பாதந் தன்னில் தொழுதுவீழ்ந் தெழுந்து நின்று பண்டெலாம் அடியேன் செய்த பணியெனக் கின்று முட்ட அண்டர்தம் பிரானார் தாமே நெல்மலைஅளித்தா ரென்று.	17
மனிதரால் எடுக்கு மெல்லைத் தன்றுநெல் மலையின் ஆக்கம் இனியெனால் செய்ய லாகும் பணியன்றி தென்னக் கேட்டுப் பனிமதி முடியா ரன்றே பரிந்துமக் களித்தார் நெல்லென் றினியன மொழிந்து தாமும் குண்டையூர் எய்த வந்தார்.	18
விண்ணினை அளக்கு நெல்லின் வெற்பினை நம்பி நோக்கி அண்ணலைத் தொழுது போற்றி அதிசயம் மிகவு மெய்தி எண்ணில்சீர்ப் பரவை யில்லத் திந்நெல்லை யெடுக்க ஆளும் தண்ணில வணிந்தார் தாமே தரிலன்றி ஒண்ணா தென்று.	19
ஆளிடவேண் டிக்கொள்வார் அருகுதிருப் பதியான கோளிலியில் தம்பெருமான் கோயிலினை வந்தெய்தி வாளனகண் மடவாள் வருந்தாமே எனும்பதிகம் மூளவருங் காதலுடன் முன்தொழுது பாடுதலும்.	20
Go to top
பகற்பொழுது கழிந்ததற்பின் பரவைமனை யளவன்றி மிகப்பெருகு நெல்லுலகில் விளங்கியஆ ரூர்நிறையப் புகப்பெய்து தருவனநம் பூதங்க ளெனவிசும்பில் நிகர்ப்பரிய தொருவாக்கு நிகழ்ந்ததுநின் மலனருளால்.	21
தம்பிரான் அருள்போற்றித் தரையின்மிசை விழுந்தெழுந்தே உம்பரா லுணர்வரிய திருப்பாதந் தொழுதேத்திச் செம்பொன்நேர் சடையாரைப் பிறபதியுந் தொழுதுபோய் நம்பரா ரூரணைந்தார் நாவலூர் நாவலனார்.	22
பூங்கோயில் மகிழ்ந்தருளும் புராதனரைப் புக்கிறைஞ்சி நீங்காத பெருமகிழ்ச்சி யுடனேத்திப் புறம்போந்து பாங்கானார் புடைசூழ்ந்து போற்றிசைக்கப் பரவையார் ஓங்குதிரு மாளிகையின் உள்ளணைந்தார் ஆரூரர்.	23
கோவைவாய்ப் பரவையார் தாம்மகிழும் படிகூறி மேவியவர் தம்மோடு மிகஇன்புற் றிருந்ததற்பின் சேவின்மே லுமையோடும் வருவார்தந் திருவருளின் ஏவலினால் அவ்விரவு பூதங்கள் மிக்கெழுந்து.	24
குண்டையூர் நென்மலையைக் குறட்பூதப் படைகவர்ந்து வண்டுலாங் குழற்பரவை மாளிகையை நிறைவித்தே அண்டர்பிரான் திருவாரூர் அடங்கவும்நெல் மலையாக்கிக் கண்டவர்அற் புதமெய்துங் காட்சிபெற அமைத்தனவால்.	25
Go to top
அவ்விரவு புலர்காலை ஆரூரில் வாழ்வார்கண்டு எவ்வுலகில் விளைந்தனநெல் மலையிவையென் றதிசயித்து நவ்விமதர்த் திருநோக்கின் நங்கைபுகழ்ப் பரவையார்க் கிவ்வுலகு வாழவரு நம்பியளித் தனவென்பார்.	26
நீக்கரிய நெற்குன்று தனைநோக்கி நெறிபலவும் போக்கரிதா யிடக்கண்டு மீண்டுந்தம் மில்புகுவார் பாக்கியத்தின் திருவடிவாம் பரவையார்க் கிந்நெல்லுப் போக்குமிட மரிதாகும் எனப்பலவும் புகல்கின்றார்.	27
வன்றொண்டர் தமக்களித்த நெற்கண்டு மகிழ்சிறப்பார் இன்றுங்கள் மனையெல்லைக் குட்படுநெற் குன்றெல்லாம் பொன்தங்கு மாளிகையிற் புகப்பெய்து கொள்கவென வென்றிமுர சறைவித்தார் மிக்கபுகழ்ப் பரவையார்.	28
அணியாரூர் மறுகதனில் ஆளியங்கப் பறையறைந்த பணியாலே மனைநிறைத்துப் பாங்கெங்கும் நெற்கூடு கணியாமற் கட்டிநகர் களிகூரப் பரவையார் மணியாரம் புனைமார்பின் வன்றொண்டர் தமைப்பணிந்தார்.	29
நம்பியா ரூரர்திரு வாரூரில் நயந்துறைநாள் செம்பொற்புற் றிடங்கொண்டு வீற்றிருந்த செழுந்தேனைத் தம்பெரிய விருப்பினொடுந் தாழ்ந்துணர்வி னாற்பருகி இம்பருடன் உம்பர்களும் அதிசயிப்ப ஏத்தினார்.	30
Go to top
குலபுகழ்க் கோட்புலியார் குறையிரந்து தம்பதிக்கண் அலகில்புக ழாரூரர் எழுந்தருள அடிவணங்கி நிலவியவன் தொண்டர்அஃ திசைந்ததற்பி னேரிறைஞ்சிப் பலர்புகழும் பண்பினார் மீண்டுந்தம் பதியணைந்தார்.	31
தேவ ரொதுங்கத் திருத்தொண்டர் மிடையுஞ் செல்வத் திருவாரூர் காவல் கொண்டு தனியாளுங் கடவுட் பெருமான் கழல்வணங்கி நாவ லூர ரருள் பெற்று நம்பர் பதிகள் பிறநண்ணிப் பாவை பாகர் தமைப்பணிந்து பாடும் விருப்பிற் சென்றணைவார்.	32
மாலும் அயனும் உணர்வரியார் மகிழும் பதிகள் பலவணங்கி ஞால நிகழ்கோட் புலியார்தம் நாட்டி யத்தான் குடிநண்ண ஏலும் வகையால் அலங்கரித்தங் கவரு மெதிர்கொண் டினிதிறைஞ்சிக் கோல மணிமா ளிகையின்கண் ஆர்வம் பெருகக் கொடுபுக்கார்.	33
தூய மணிப்பொன் தவிசிலெழுந் தருளி யிருக்கத் தூநீரால் சேய மலர்ச்சே வடிவிளக்கித் தெளித்துக் கொண்டச் செழும்புனலால் மேய சுடர்மா ளிகையெங்கும் விளங்க வீசி யுளங்களிப்ப ஏய சிறப்பில் அர்ச்சனைகள் எல்லாம் இயல்பின் முறைபுரிவார்.	34
பூந்தண் பனிநீர் கொடுசமைத்த பொருவில் விரைச்சந் தனக்கலவை வாய்ந்த அகிலி னறுஞ்சாந்து வாச நிறைமான் மதச்சேறு தோய்ந்த புகைநா வியின்நறுநெய் தூய பசுங்கர்ப் பூரமுதல் ஏய்ந்த அடைக்கா யமுதினைய எண்ணில் மணிப்பா சனத்தேந்தி.	35
Go to top
வேறு வேறு திருப்பள்ளித் தாமப் பணிகள் மிகவெடுத்து மாறி லாத மணித்திருவா பரண வருக்கம் பலதாங்கி ஈறில் விதத்துப் பரிவட்டம் ஊழி னிரைத்தே யெதிரிறைஞ்சி ஆறு புனைந்தா ரடித்தொண்டர் அளவில் பூசை கொளவளித்தார்.	36
செங்கோல் அரசன் அருளுரிமைச் சேனா பதியாங் கோட்புலியார் நங்கோ மானை நாவலூர் நகரார் வேந்தை நண்பினால் தங்கோ மனையில் திருவமுது செய்வித் திறைஞ்சித் தலைசிறந்த பொங்கோ தம்போற் பெருங்காதல் புரிந்தார் பின்னும் போற்றுவார்.	37
ஆனா விருப்பின் மற்றவர்தாம் அருமை யால்முன் பெற்றெடுத்த தேனார் கோதைச் சிங்கடியார் தமையும் அவர்பின் கருவுயிர்த்த மானார் நோக்கின் வனப்பகையார் தமையும் கொணர்ந்து வன்றொண்டர் தூநாண் மலர்த்தாள் பணிவித்துத் தாமுந் தொழுது சொல்லுவார்.	38
அடியேன் பெற்ற மக்களிவர் அடிமை யாகக் கொண்டருளிக் கடிசேர் மலர்த்தாள் தொழுதுய்யக் கருணை யளிக்க வேண்டுமெனக் தொடிசேர் தளிர்க்கை இவரெனக்குத் தூய மக்க ளெனக்கொண்டப் படியே மகண்மை யாக்கொண்டார் பரவை யார்தங் கொழுநனார்.	39
கோதை சூழ்ந்த குழலாரைக் குறங்கின் வைத்துக் கொண்டிருந்து காதல் நிறைந்த புதல்வியராம் கருத்துட் கசிவால் அணைத்துச்சி மீது கண்ணீர் விழமோந்து வேண்டு வனவுங் கொடுத்தருளி நாதர் கோயில் சென்றடைந்தார் நம்பிதம்பி ரான்தோழர்.	40
Go to top
வென்றி வெள்ளே றுயர்த்தருளும் விமலர் திருக்கோ புரம்இறைஞ்சி ஒன்றும் உள்ளத் தொடும்அன்பால் உச்சி குவித்த கரத்தோடும் சென்று புக்குப் பணிந்துதிருப் பதிகம் பூணா னென்றெடுத்துக் கொன்றை முடியா ரருளுரிமை சிறப்பித் தார்கோட் புலியாரை.	41
சிறப்பித் தருளுந் திருக்கடைக்காப் பதனி னிடைச்சிங் கடியாரைப் பிறப்பித்தெடுத்த பிதாவாகத் தம்மை நினைந்த பெற்றியினால் மறப்பில் வகைச்சிங் கடியப்ப னென்றே தம்மை வைத்தருளி நிறப்பொற் புடைய இசைபாடி நிறைந்த அருள்பெற் றிறைஞ்சுவார்.	42
அங்கு நின்றும் எழுந்தருளி அளவி லன்பில் உள்மகிழச் செங்க ணுதலார் மேவுதிரு வலிவ லத்தைச் சேர்ந்திறைஞ்சி மங்கை பாகர் தமைப்பதிகம் வலிவ லத்துக் கண்டேனென் றெங்கும் நிகழ்ந்த தமிழ்மாலை எடுத்துத் தொடுத்த விசைபுனைவார்.	43
நன்று மகிழுஞ் சம்பந்தர் நாவுக் கரசர் பாட்டுகந்தீர் என்று சிறப்பித் திறைஞ்சிமகிழ்ந் தேத்தி யருள்பெற் றெழுந்தருளி மன்றி னிடையே நடம்புரிவார் மருவு பெருமைத் திருவாரூர் சென்று குறுகிப் பூங்கோயிற் பெருமான் செம்பொற் கழல்பணிந்து.	44
இறைஞ்சிப் போந்து பரவையார் திருமா ளிகையில் எழுந்தருளி நிறைந்த விருப்பின் மேவுநாள் நீடு செல்வத் திருவாரூர்ப் புறம்பு நணிய கோயில்களும் பணிந்து போற்றிப் புற்றிடமாய் உறைந்த பெருமான் கழல்பிரியா தோவா இன்பம் உற்றிருந்தார்.	45
Go to top
செறிபுன் சடையார் திருவாரூர்த் திருப்பங் குனிஉத் திரத்திருநாள் குறுக வரலும் பரவையார் கொடைக்கு விழாவிற் குறைவறுக்க நிறையும் பொன்கொண் டணைவதற்கு நினைந்து நம்பி திருப்புகலூர் இறைவர் பாதம் பணியவெழுந் தருளிச் சென்றங் கெய்தினார்.	46
சென்று விரும்பித் திருப்புகலூர்த் தேவர் பெருமான் கோயில்மணி முன்றில் பணிந்து வலங்கொண்டு முதல்வர் முன்பு வீழ்ந்திறைஞ்சித் தொன்று மரபி னடித்தொண்டு தோய்ந்த வன்பிற் றுதித்தெழுந்து நின்று பதிக விசைபாடி நினைந்த கருத்து நிகழ்விப்பார்.	47
சிறிது பொழுது கும்பிட்டுச் சிந்தை முன்னம் அங்கொழிய வறிது புறம்போந் தருளியயல் மடத்தி லணையார் வன்றொண்டர் அறிவு கூர்ந்த வன்பருடன் அணிமுன் றிலினோ ரருகிருப்ப மறிவண் கையா ரருளேயோ மலர்க்கண் துயில்வந் தெய்தியதால்.	48
துயில்வந் தெய்தத் தம்பிரான் றோழ ரங்குத் திருப்பணிக்குப் பயிலும் சுடுமட் பலகைபல கொணர்வித் துயரம் பண்ணித்தேன் அயிலும் சுரும்பார் மலர்ச்சிகழி முடிமேல் அணையா உத்தரிய வெயிலுந் தியவெண் பட்டதன்மேல் விரித்துப் பள்ளி மேவினார்.	49
சுற்று மிருந்த தொண்டர்களுந் துயிலு மளவில் துணைமலர்க்கண் பற்றுந் துயில்நீங் கிடப்பள்ளி யுணர்ந்தார் பரவை கேள்வனார் வெற்றி விடையா ரருளாலே வேமண் கல்லே விரிசுடர்ச்செம் பொன்திண் கல்லா யினகண்டு புகலூ ரிறைவ ரருள்போற்றி.	50
Go to top
தொண்ட ருணர மகிழ்ந்தெழுந்து துணைக்கைக் கமல முகைதலைமேல் கொண்டு கோயி லுட்புக்குக் குறிப்பி லடங்காப் பேரன்பு மண்டு காத லுறவணங்கி வாய்த்த மதுர மொழிமாலை பண்தங் கிசையில் தம்மையே புகழ்ந்தென் றெடுத்துப் பாடினார்.	51
பதிகம் பாடித் திருக்கடைக்காப் பணிந்து பரவிப் புறம்போந்தே எதிரி லின்பம் இம்மையே தருவா ரருள்பெற் றெழுந்தருளி நிதியின் குவையும் உடன்கொண்டு நிறையும் நதியுங் குறைமதியும் பொதியுஞ் சடையார் திருப்பனையூர் புகுவார் புரிநூல் மணிமார்பர்.	52
செய்ய சடையார் திருப்பனையூர்ப் புறத்துத் திருக்கூத் தொடுங்காட்சி எய்த அருள எதிர்சென்றங் கெழுந்த விருப்பால் விழுந்திறைஞ்சி ஐயர் தம்மை அரங்காட வல்லார் அவரே யழகியரென் றுய்ய வுலகு பெறும்பதிகம் பாடி யருள்பெற் றுடன்போந்தார்.	53
வளமல் கியசீர்த் திருப்பனையூர் வாழ்வா ரேத்த எழுந்தருளி அளவில் செம்பொன் இட்டிகை களால்மேல் நெருங்கி யணியாரூர்த் தளவ முறுவற் பரவையார் தம்மா ளிகையிற் புகத்தாமும் உளமன் னியதம் பெருமானார் தம்மை வணங்கி உவந்தணைந்தார்.	54
வந்து பரவைப் பிராட்டியார் மகிழ வைகி மருவுநாள் அந்த ணாரூர் மருங்கணிய கோயில் பலவும் அணைந்திறைஞ்சிச் சிந்தை மகிழ விருப்பினொடும் தெய்வப் பெருமாள் திருவாரூர் முந்தி வணங்கி யினிதிருந்தார் முனைப்பா டியர்தங் காவலனார்.	55
Go to top
பலநாள் அமர்வார் பரமர்திரு வருளால் அங்கு நின்றும்போய்ச் சிலைமா மேரு வீரனார் திருநன் னிலத்துச் சென்றெய்தி வலமா வந்து கோயிலினுள் வணங்கி மகிழ்ந்து பாடினார் தலமார் கின்ற தண்ணியல்வெம் மையினான் என்னுந் தமிழ்மாலை.	56
பாடி யங்கு வைகியபின் பரமர் வீழி மிழலையினில் நீடு மறையான் மேம்பட்ட அந்த ணாளர் நிறைந்தீண்டி நாடு மகிழ அவ்வளவும் நடைக்கா வணம்பா வாடையுடன் மாடு கதலி பூகநிரை மல்க மணித்தோ ரணநிரைத்து.	57
வந்து நம்பி தம்மைஎதிர் கொண்டு புக்கார் மற்றவருஞ் சிந்தை மலர்ந்து திருவீழி மிழலை யிறைஞ்சிச் சேண்விசும்பின் முந்தை யிழிந்த மொய்யொளிசேர் கோயில் தன்னை முன்வணங்கிப் பந்த மறுக்குந் தம்பெருமான் பாதம் பரவிப் பணிகின்றார்.	58
படங்கொள் அரவில் துயில்வோனும் பதுமத் தோனும் பரவரிய விடங்கன் விண்ணோர் பெருமானை விரவும் புளக முடன்பரவி அடங்கல் வீழி கொண்டிருந்தீர் அடியேனுக்கும் அருளுமெனத் தடங்கொள் செஞ்சொல் தமிழ்மாலை சாத்தி யங்குச் சாருநாள்.	59
வாசி யறிந்து காசளிக்க வல்ல மிழலை வாணர்பால் தேசு மிக்க திருவருள்முன் பெற்றுத் திருவாஞ் சியத்தடிகள் பாச மறுத்தாட் கொள்ளுந்தாள் பணிந்து பொருவ னார்என்னும் மாசில் பதிகம் பாடியமர்ந் தரிசிற் கரைப்புத் தூரணைந்தார்.	60
Go to top
செழுநீர் நறையூர் நிலவுதிருச் சித்தீச் சரமும் பணிந்தேத்தி விழுநீர் மையினிற் பெருந்தொண்டர் விருப்பி னோடும் எதிர்கொள்ள மழுவோ டிளமான் கரதலத்தில் உடையார் திருப்புத் தூர்வணங்கித் தொழுநீர் மையினில் துதித்தேத்தித் தொண்டர் சூழ வுறையுநாள்.	61
புனித னார்முன் புகழ்த்துணையார்க்கு அருளுந் திறமும் போற்றிசைத்து முனிவர் போற்ற எழுந்தருளி மூரி வெள்ளக் கங்கையினில் பனிவெண் திங்கள் அணிசடையார்	62
விளங்குந் திருவா வடுதுறையில் மேயார் கோயில் புடைவலங்கொண்டு உளங்கொண் டுருகு மன்பினுடன் உள்புக் கிறைஞ்சி யேத்துவார் வளங்கொள் பதிக மறையவன்என்று எடுத்து வளவன் செங்கணான் தளங்கொள் பிறப்புஞ் சிறப்பித்துத் தமிழ்ச்சொல் மாலை சாத்தினார்.	63
சாத்தி யங்கு வைகுநாள் தயங்கு மன்ப ருடன்கூடப் பேர்த்து மிறைஞ்சி யருள்பெற்றுப் பெண்ணோர் பாகத் தண்ணலார் தீர்த்தப் பொன்னித் தென்கரைமேல் திகழும் பதிகள் பலபணிந்து மூர்த்தி யார்தம் இடைமருதை யடைந்தார் முனைப்பா டித்தலைவர்.	64
மன்னும் மருதி னமர்ந்தவரை வணங்கி மதுரச் சொல்மலர்கள் பன்னிப் புனைந்து பணிந்தேத்திப் பரவிப் போந்து தொண்டருடன் அந்நற் பதியி லிருந்தகல்வார் அரனார் திருநா கேச்சுரத்தை முன்னிப் புக்கு வலங்கொண்டு முதல்வர் திருத்தாள் வணங்கினார்.	65
Go to top
பெருகும் பதிகம் பிறையணிவாள் நுதலாள் பாடிப் பெயர்ந்துநிறை திருவின் மலியுஞ் சிவபுரத்துத் தேவர் பெருமான் கழல்வணங்கி உருகுஞ் சிந்தை யுடன்போந்தே யுமையோர் பாகர் தாமகிழ்ந்து மருவும் பதிகள் பிறபணிந்து கலைய நல்லூர் மருங்கணைந் தார்	66
செம்மை மறையோர் திருக்கலைய நல்லூ ரிறைவர் சேவடிக்கீழ் மும்மை வணக்கம் பெறவிறைஞ்சி முன்பு பரவித் தொழுதெழுவார் கொம்மை மருவு குரும்பைமுலை யுமையாள் என்னுந் திருப்பதிகம் மெய்ம்மைப் புராணம் பலவுமிகச் சிறப்பித் திசையின் விளம்பினார்.	67
அங்கு நின்று திருக்குடமூக் கணைந்து பணிந்து பாடிப்போய்	68
நல்லூர் இறைவர் கழல்போற்றி நவின்று நடுவு நம்பர்பதி எல்லா மிறைஞ்சி ஏத்திப்போய் இசையாற் பரவுந் தம்முடைய சொல்லூ தியமா வணிந்தவர்தஞ் சோற்றுத் துறையின் மருங்கெய்தி அல்லூர் கண்டர் கோயிலினுள் அடைந்து வலங்கொண் டடிபணிவார்.	69
அழனீ ரொழுகி யனையவெனும் அஞ்சொற் பதிக மெடுத்தருளிக் கழனீ டியவன் பினிற்போற்றுங் காதல் கூரப் பரவியபின் கெழுநீர் மையினி லருள்பெற்றுப் போந்து பரவை யார்கேள்வர் முழுநீ றணிவா ரமர்ந்தபதி பலவும் பணிந்து முன்னுவார்.	70
Go to top
தேவர் பெருமான் கண்டியூர் பணிந்து திருவை யாறதனை மேவி வணங்கிப் பூந்துருத்தி விமலர் பாதந் தொழுதிறைஞ்சிச் சேவில் வருவார் திருவாலம் பொழிலிற் சேர்ந்து தாழ்ந்திரவு பாவு சயனத் தமர்ந்தருளிப் பள்ளி கொள்ளக் கனவின்கண்.	71
மழபா டியினில் வருவதற்கு நினைக்க மறந்தா யோவென்று குழகா கியதம் கோலமெதிர் காட்டி யருளக் குறித்துணர்ந்து நிழலார் சோலைக் கரைப்பொன்னி வடபா லேறி நெடுமாடம் அழகார் வீதி மழபாடி யணைந்தார் நம்பி யாரூரர்.	72
அணைந்து திருக்கோ புரமிறைஞ்சி அன்பர் சூழ வுடன்புகுந்து பணங்கொ ளரவ மணிந்தார்முன் பணிந்து வீழ்ந்து பரங்கருணைக் குணங்கொ ளருளின் திறம்போற்றிக் கொண்ட புளகத் துடனுருகிப் புணர்ந்த விசையாற் றிருப்பதிகம் பொன்னார் மேனி என்றெடுத்து.	73
அன்னே யுன்னை யல்லால்யான் ஆரை நினைக்கேன் எனவேத்தித் தன்னே ரில்லாப் பதிகமலர் சாத்தித் தொழுது புறம்பணைந்து மன்னும் பதியில் சிலநாள்கள் வைகித் தொண்ட ருடன்மகிழ்ந்து பொன்னிக் கரையி னிருமருங்கும் பணிந்து மேல்பாற் போதுவார்.	74
செய்ய சடையார் திருவானைக் காவி லணைந்து திருத்தொண்டர் எய்த முன்வந் தெதிர்கொள்ள இறைஞ்சிக் கோயி லுள்புகுந்தே ஐயர் கமலச் சேவடிக்கீழ் ஆர்வம் பெருக வீழ்ந்தெழுந்து மெய்யு முகிழ்ப்பக் கண்பொழிநீர் வெள்ளம் பரப்ப விம்முவார்.	75
Go to top
மறைக ளாய நான்கும்என மலர்ந்த செஞ்சொல் தமிழ்ப்பதிகம் நிறையுங் காத லுடனெடுத்து நிலவு மன்பர் தமைநோக்கி இறையும் பணிவா ரெம்மையுமா ளுடையா ரென்றென் றேத்துவார் உறையூர்ச் சோழன் மணியாரஞ் சாத்துந் திறத்தை யுணர்ந்தருளி.	76
வளவர் பெருமான் மணியாரம் சாத்திக் கொண்டு வரும்பொன்னிக் கிளருந் திரைநீர் மூழ்குதலும் வழுவிப் போகக் கேதமுற அளவில் திருமஞ் சனக்குடத்துள் அதுபுக் காட்ட அணிந்தருளித் தளரு மவனுக் கருள்புரிந்த தன்மை சிறக்கச் சாற்றினார்.	77
சாற்றி யங்குத் தங்குநாள் தயங்கும் பவளத் திருமேனி நீற்றர் கோயில் எம்மருங்கும் சென்று தாழ்ந்து நிறைவிருப்பால் போற்றி யங்கு நின்றும்போய்ப் பொருவி லன்பர் மருவியதொண்டு ஆற்றும் பெருமைத் திருப்பாச்சில் ஆச்சி ராமம் சென்றடைந்தார்.	78
சென்று திருக்கோ புரம்இறைஞ்சித் தேவர் மலிந்த திருந்துமணி முன்றில் வலங்கொண்டு உள்ளணைந்து முதல்வர் முன்பு வீழ்ந்திறைஞ்சி நன்று பெருகும் பொருட்காதல் நயப்புப் பெருக நாதரெதிர் நின்று பரவி நினைந்தபொருள் அருளா தொழிய நேர்நின்று.	79
அன்பு நீங்கா அச்சமுட னடுத்த திருத்தோழமைப் பணியாற் பொன்பெ றாத திருவுள்ளம் புழுங்க அழுங்கிப் புறம்பொருபால் முன்பு நின்ற திருத்தொண்டர் முகப்பே முறைப்பா டுடையார்போல் என்பு கரைந்து பிரானார்மற் றிலையோ யென்ன வெடுக்கின்றார்.	80
Go to top
நித்தமும் நீங்கா நிலைமையின் நீங்கி நிலத்திடைப் புலங்கெழும் பிறப்பால் உய்த்தகா ரணத்தை யுணர்ந்துநொந் தடிமை யொருமையா மெழுமையு முணர்த்தி எத்தனை யருளா தொழியினும் பிரானார் இவரலா தில்லையோ யென்பார் வைத்தனன் தனக்கே தலையுமென் னாவும் எனவழுத் தினார்வழித் தொண்டர்.	81
இவ்வகை பரவித் திருக்கடைக் காப்பும் ஏசின வல்லஎன் றிசைப்ப மெய்வகை விரும்பு தம்பெரு மானார் விழுநிதிக் குவையளித் தருள மைவளர் கண்டர் கருணையே பரவி வணங்கியப் பதியிடை வைகி எவ்வகை மருங்கு மிறைவர்தம் பதிகள் இறைஞ்சியங் கிருந்தனர் சில நாள்.	82
அப்பதி நீங்கி யருளினாற் போகி ஆவின்அஞ் சாடுவார் நீடும் எப்பெயர்ப் பதியு மிருமருங் கிறைஞ்சி இறைவர்பைஞ் ஞீலியை யெய்திப் பைப்பணி யணிவார் கோபுர மிறைஞ்சிப் பாங்கமர் புடைவலங் கொண்டு துப்புறழ் வேணி யார்கழல் தொழுவார் தோன்றுகங் காளரைக் கண்டார்.	83
கண்டவர் கண்கள் காதல்நீர் வெள்ளம் பொழிதரக் கைகுவித் திறைஞ்சி வண்டறை குழலார் மனங்கவர் பலிக்கு வருந்திரு வடிவுகண் டவர்கள் கொண்டதோர் மயலால் வினவுகூற் றாகக் குலவுசொற் காருலா வியவென்று அண்டர்நா யகரைப் பரவிஆ ரணிய விடங்கராம் அருந்தமிழ் புனைந்தார்.	84
பரவியப் பதிகத் திருக்கடைக் காப்புச் சாத்திமுன் பணிந்தருள் பெற்றுக் கரவிலன் பர்கள்தங் கூட்டமுந் தொழுது கலந்தினி திருந்துபோந் தருளி விரவிய ஈங்கோய் மலைமுத லாக விமலர்தம் பதிபல வணங்கிக் குரவலர் சோலை யணிதிருப் பாண்டிக் கொடுமுடி யணைந்தனர் கொங்கில்.	85
Go to top
கொங்கினிற் பொன்னித் தென்கரைக் கறையூர்க் கொடுமுடிக் கோயில் முன்குறுகிச் சங்கவெண் குழையா ருழைவலஞ் செய்து சார்ந்தடி யிணையினில் தாழ்ந்து பொங்கிய வேட்கை பெருகிடத்தொழுது புனிதர்பொன் மேனியை நோக்கி இங்கிவர் தம்மை மறக்கவொண் ணாதென் றெழுந்தமெய்க் குறிப்பினி லெடுப்ப.	86
அண்ணலா ரடிகள் மறக்கினுநாம அஞ்செழுத் தறியவெப் பொழுதும் எண்ணிய நாவே யின்சுவை பெருக இடையறா தியம்புமென் றிதனைத் திண்ணிய வுணர்விற் கொள்பவர் மற்றுப் பற்றிலேன் எனச்செழுந் தமிழால் நண்ணிய அன்பிற் பிணிப்புற நவின்றார் நமச்சிவா யத்திருப் பதிகம்.	87
உலகெ லாம்உய்ய உறுதியாம் பதிகம் உரைத்துமெய் யுணர்வறா வொருமை நிலவிய சிந்தை யுடன்திரு வருளால் நீங்குவார் பாங்குநற் பதிகள் பலவுமுன் பணிந்து பரமர்தாள் போற்றிப் போந்துதண் பனிமலர்ப் படப்பைக் குலவுமக் கொங்கிற் காஞ்சிவாய்ப் பேரூர் குறுகினார் முறுகுமா தரவால்.	88
அத்திருப் பதியை யணைந்துமுன் தம்மை யாண்டவர் கோயிலுள் புகுந்து மெய்த்தவர் சூழ வலங்கொண்டு திருமுன் மேவுவார் தம்மெதிர் விளங்க நித்தனார் தில்லை மன்றுள்நின் றாடல் நீடிய கோலம்நேர் காட்டக் கைத்தலங் குவித்துக் கண்களா னந்தக் கலுழிநீர் பொழிதரக் கண்டார்.	89
காண்டலும் தொழுது வீழ்ந்துஉட னெழுந்து கரையிலன் பென்பினை யுருக்கப் பூண்டஐம் புலனிற் புலப்படா இன்பம் புணர்ந்துமெய் யுணர்வினிற் பொங்கத் தாண்டவம் புரியுந் தம்பிரா னாரைத் தலைப்படக் கிடைத்தபின் சைவ ஆண்டகை யாருக் கடுத்தஅந் நிலைமை விளைவையார் அளவறிந் துரைப்பார்.	90
Go to top
அந்நிலை நிகழ்ந்த ஆரருள் பெற்ற அன்பனார் இன்பவெள் ளத்து மன்னிய பாடல் மகிழ்ந்துடன் பரவி வளம்பதி யதனிடை மருவிப் பொன்மணி மன்றுள் எடுத்தசே வடியார் புரிநடங் கும்பிடப் பெற்றால் என்னினிப் புறம்போய் எய்துவ தென்று மீண்டெழுந் தருளுதற் கெழுவார்.	91
ஆயிடை நீங்கி அருளினால் செல்வார் அருவரைச் சுரங்களும் பிறவும் பாயுநீர் நதியும் பலபல கடந்து பரமர்தம் பதிபல பணிந்து மேயவண் தமிழால் விருப்பொடும் பரவி வெஞ்சமாக் கூடலும் பணிந்து சேயிடை கழியப் போந்துவந் தடைந்தார் தென்திசைக் கற்குடி மலையில்.	92
வீடு தரும்இக் கற்குடியில் விழுமி யாரைப் பணிந்திறைஞ்சி நீடு விருப்பில் திருப்பதிகம் நிறைந்த சிந்தை யுடன்பாடிப் பாடும் விருப்பில் தொண்டருடன் பதிகள் பலவும் அணைந்திறைஞ்சித் தேடு மிருவர் காண்பரியார் திருவா றைமேற் றளிசென்றார்.	93
செம்பொன் மேருச் சிலைவளைத்த சிவனார் ஆறை மேற்றளியில் நம்பர் பாதம் பணிந்திறைஞ்சி நாளு மகிழ்வார்க் கருள்கூட உம்பர் போற்றுந் தானங்கள் பலவும் பணிந்து போந்தணைவார் இம்பர் வாழ இன்னம்பர் நகரைச் சேர வெய்தினார்.	94
ஏரின் மருவும் இன்னம்பர் மகிழ்ந்த ஈசர் கழல்வணங்கி ஆரு மன்பிற் பணிந்தேத்தி ஆரா அருளால் அங்கமர்வார் போரின் மலியுங் கரியுரித்தார் மருவும் புறம்ப யம்போற்றச் சேரும் உள்ளம் மிக்கெழமெய்ப் பதிகம் பாடிச் செல்கின்றார்.	95
Go to top
அங்க மோதியோ ராறை மேற்றளி யென்றெ டுத்தமர் காதலில் பொங்கு செந்தமி ழால்வி ரும்பு புறம்ப யந்தொழப் போதும்என் றெங்கும் மன்னிய இன்னி சைப்பதி கம்பு னைந்துட னெய்தினார் திங்கள் சூடிய செல்வர் மேவு திருப்பு றம்பயஞ் சேரவே.	96
அப்ப திக்கண் அமர்ந்த தொண்டரும் அன்று வெண்ணெய்நல் லூரினில் ஒப்ப ருந்தனி வேதி யன்பழ வோலை காட்டிநின் றாண்டவர் இப்ப திக்கண்வந் தெய்த என்ன தவங்கள் என்றெதிர் கொள்ளவே முப்பு ரங்கள் எரித்த சேவகர் கோயில் வாயிலில் முன்னினார்.	97
நீடு கோபுர முன்பி றைஞ்சி நிலாவு தொண்டரொ டுள்ளணைந்து ஆடன் மேவிய வண்ண லாரடி போற்றி யஞ்சலி கோலிநின்று ஏடு லாமலர் தூவி எட்டினொ டைந்து மாகும் உறுப்பினாற் பீடு நீடு நிலத்தின் மேற்பெரு கப்ப ணிந்து வணங்கினார்.	98
அங்கு நீடருள் பெற்றுஉள் ஆர்வம் மிகப்பொ ழிந்தெழு மன்பினால் பொங்கு நாண்மலர்ப் பாத முன்பணிந் தேத்தி மீண்டு புறத்தணைந் தெங்கு மாகி நிறைந்து நின்றவர் தாம கிழ்ந்த விடங்களில் தங்கு கோல மிறைஞ்சு வாரருள் தாவி லன்பரோ டெய்தினார்.	99
வம்புநீ டலங்கல் மார்பின் வன்றொண்டர் வன்னி கொன்றை தும்பைவெள் ளடம்பு திங்க டூயநீ ரணிந்த சென்னித் தம்பிரா னமர்ந்த தானம் பலபல சார்ந்து தாழ்ந்து கொம்பனா ராடல் நீடு கூடலை யாற்றூர் சார.	100
Go to top
செப்பரும் பதியிற் சேரார் திருமுது குன்றை நோக்கி ஒப்பரும் புகழார் செல்லும் ஒருவழி யுமையா ளோடும் மெய்ப்பரம் பொருளா யுள்ளார் வேதிய ராகி நின்றார் முப்புரி நூலுந் தாங்கி நம்பியா ரூரர் முன்பு.	101
நின்றவர் தம்மை நோக்கி நெகிழ்ந்தசிந் தையராய்த் தாழ்வார் இன்றியாம் முதுகுன் றெய்த வழியெமக் கியம்பும் என்னக் குன்றவில் லாளி யாரும் கூடலை யாற்றூர் ஏறச் சென்றதிவ் வழிதானென்று செல்வழித் துணையாய்ச் செல்ல.	102
கண்டவர் கைகள் கூப்பித் தொழுதுபின் தொடர்வார்க் காணார் வண்டலர் கொன்றை யாரை வடிவுடை மழுவென் றேத்தி அண்டர்தம் பெருமான் போந்த அதிசயம் அறியே னென்று கொண்டெழு விருப்பி னோடும் கூடலை யாற்றூர் புக்கார்.	103
கூடலை யாற்றூர் மேவும் கொன்றைவார் சடையி னார்தம் பீடுயர் கோயில் புக்குப் பெருகிய ஆர்வம் பொங்க ஆடகப் பொதுவி லாடும் அறைகழல் வணங்கிப் போற்றி நீடருள் பெற்றுப் போந்து திருமுது குன்றி னேர்ந்தார்.	104
தடநிலைக் கோபு ரத்தைத் தாழ்ந்துமுன் னிறைஞ்சிக் கோயில் புடைவலங் கொண்டு புக்குப் போற்றினர் தொழுது வீழ்ந்து நடநவில் வாரை நஞ்சி யிடை எனுஞ் செஞ்சொன் மாலைத் தொடைநிகழ் பதிகம் பாடித் தொழுதுகை சுமந்து நின்று.	105
Go to top
நாதர்பாற் பொருள் தாம் வேண்டி நண்ணிய வண்ண மெல்லாம் கோதறு மனத்துட் கொண்ட குறிப்பொடும் பரவும் போது தாதவிழ் கொன்றை வேய்ந்தார் தரஅருள் பெறுவார் சைவ வேதியர் தலைவர் மீண்டும் மெய்யில்வெண் பொடியும் பாட.	106
பனிமதிச் சடையார் தாமும் பன்னிரண் டாயி ரம்பொன் நனியருள் கொடுக்கு மாற்றால் நல்கிட உடைய நம்பி தனிவரு மகிழ்ச்சி பொங்கத் தாழ்ந்தெழுந் தருகு சென்று கனிவிட மிடற்றி னார்முன் பின்னொன்று கழற லுற்றார்.	107
அருளும்இக் கனக மெல்லாம் அடியனேற் காரூ ருள்ளோர் மருளுற வியப்ப அங்கே வரப்பெற வேண்டு மென்னத் தெருளுற வெழுந்த வாக்கால் செழுமணி முத்தாற் றிட்டிப் பொருளினை முழுதும் ஆரூர்க் குளத்திற்போய்க் கொள்க வென்றார்.	108
என்றுதம் பிரானார் நல்கும் இன்னருள் பெற்ற பின்னர் வன்றொண்டர் மச்சம் வெட்டிக் கைக்கொண்டு மணிமுத் தாற்றில் பொன்றிரள் எடுத்து நீருள் புகவிட்டுப் போது கின்றார் அன்றெனை வலிந்தாட் கொண்ட அருளிதில் அறிவே னென்று.	109
மேவிய காதல் தொண்டு விரவுமெய் விருத்தி பெற்றார் ஆவியின் விருத்தி யான அந்தணர் புலியூர் மன்றில் காவியங் கண்டர் கூத்துக் கண்டுகும் பிடுவன் என்று வாவிசூழ் தில்லை மூதூர் வழிக்கொள்வான் வணங்கிப் போந்தார்.	110
Go to top
மாடுள பதிகள் சென்று வணங்கிப்போய் மங்கை பாகர் நீடிய கடம்பூர் போற்றி நிறைந்தஆ னந்தக் கூத்தர் ஆடிய தில்லை மூதூர் அணைந்தணி வாயில் புக்குச் சேடுயர் மாட மன்னுஞ் செழுந்திரு வீதி சார்ந்தார்.	111
பொற்றிரு வீதி தாழ்ந்து புண்ணிய விளைவாய் ஓங்கும் நற்றிரு வாயில் நண்ணி நறைமலி யலங்கல் மார்பர் மற்றதன் முன்பு மண்மேல் வணங்கியுட் புகுந்து பைம்பொன் சுற்றுமா ளிசைழ் வந்து தொழுதுகை தலைமேற் கொள்வார்.	112
ஆடிய திருமுன் பான அம்பொனின் கோபு ரத்தின் ஊடுபுக் கிறைஞ்சி ஓங்கும் ஒளிவளர் கனக மன்றில் நாடகச் செய்ய தாளை நண்ணுற வுண்ணி றைந்து நீடும்ஆ னந்த வெள்ளக் கண்கள்நீர் நிரந்து பாய.	113
பரவுவாய் குளறிக் காதல் படிதிருப் படியைத் தாழ்ந்து விரவுமெய் அங்கம் ஐந்தும் எட்டினும் வணங்கி வேட்கை உரனுறு திருக்கூத் துள்ளம் ஆர்தரப் பெருகி நெஞ்சில் கரவிலா தவரைக் கண்ட நிறைவுதங் கருத்திற் கொள்ள.	114
மடித்தாடும் அடிமைக்கண் என்றெடுத்து மன்னுயிர்கட் கருளு மாற்றால் அடுத்தாற்று நன்னெறிக்கண் நின்றார்கள் வழுவிநர கணையா வண்ணம் தடுப்பானைப் பேரூரிற் கண்டநிலை சிறப்பித்துத் தனிக்கூத் தென்றும் நடிப்பானை நாம்மனமே பெற்றவா றெனுங்களிப்பால் நயந்து பாடி.	115
Go to top
மீளாத அருள்பெற்றுப் புறம்போந்து திருவீதி மேவித் தாழ்ந்தே ஆளான வன்றொண்டர் அந்தணர்கள் தாம்போற்ற அமர்ந்து வைகி மாளாத பேரன்பால் பொற்பதியை வணங்கிப்போய் மறலி வீழத் தாளாண்மை கொண்டவர்தங் கருப்பறிய லூர்வணங்கிச் சென்று சார்ந்தார்.	116
கூற்றுதைத்தார் திருக்கொகுடிக் கோயில் நண்ணிக் கோபுரத்தைத் தொழுதுபுகுந் தன்பர் சூழ ஏற்றபெருங் காதலினால் இறைஞ்சி யேத்தி எல்லையிலாப் பெருமகிழ்ச்சி மனத்தி லெய்தப் போற்றிசைத்துப் புறத்தணைந்தப் பதியின் வைகிப் புனிதரவர் தமைநினையு மின்பங் கூறிச் சாற்றியமெய்த் திருப்பதிகஞ் சிம்மாந் தென்னுந் தமிழ்மாலை புனைந்தங்குச் சாரு நாளில்.	117
கண்ணுதலார் விரும்புகருப் பறிய லூரைக் கைதொழுது நீங்கிப் போய்க் கயல்கள் பாயும் மண்ணிவளம் படிக்கரையை நண்ணி யங்கு மாதொருபா கத்தவர்தாள் வணங்கிப் போற்றி எண்ணில்புகழ்ப் பதிகமுமுன் னவன்என் றேத்தி யேகுவார் வாழ்கொளிபுத் தூரெய் தாது புண்ணியனார் போம்பொழுது நினைந்து மீண்டு புகுகின்றார் தலைக்கலன்என் றெடுத்துப்போற்றி.	118
திருப்பதிகம் பாடியே சென்றங் கெய்தித் தேவர்பெரு மானார்தங் கோயில் வாயில் உருப்பொலியும் மயிர்ப்புளகம் விரவத் தாழ்ந்தே உள்ளணைந்து பணிந்தேத்தி உருகு மன்பால் பொருப்பரையன் மடப்பாவை இடப்பா லானைப் போற்றிசைத்துப் புறம்போந்து தங்கிப் பூமென் கருப்புவயல் வாழ்கொளிபுத் தூரை நீங்கிக் கானாட்டு முள்ளூரைக் கலந்த போது.	119
கானாட்டு முள்ளூரைச் சாரும் போது கண்ணுதலார் எதிர்காட்சி கொடுப்பக் கண்டு தூநாள்மென் மலர்க்கொன்றைச் சடையார் செய்ய துணைப்பாத மலர்கண்டு தொழுதே னென்று வானாளுந் திருப்பதிகம் வள்வாய் என்னும் வண்டமிழின் தொடைமாலை மலரச் சாத்தித் தேனாரு மலர்ச்சோலை மருங்கு சூழ்ந்த திருவெதிர்கொள் பாடியினை யெய்தச் செல்வார்.	120
Go to top
எத்திசையுந் தொழுதேத்த மத்த யானை எடுத்தெதிர்கொள் பாடியினை அடைவோம் என்னும் சித்தநிலைத் திருப்பதிகம் பாடிவந்து செல்வமிகு செழுங்கோயி லிறைஞ்சி நண்ணி அத்தர்தமை அடிவணங்கி அங்கு வைகி அருள்பெற்றுத் திருவேள்விக் குடியி லெய்தி முத்திதரும் பெருமானைத் துருத்தி கூட மூப்பதிலை எனும்பதிகம் மொழிந்து வாழ்ந்தார்.	121
காட்டுநல் வேள்விக் கோலங் கருத்துற வணங்கிக் காதல் நாட்டிய உள்ளத் தோடு நம்பிஆ ரூரர் போற்றி ஈட்டிய தவத்தோர் சூழ அங்குநின் றேகி அன்பு பூட்டிஆட் கொண்டார் மன்னுந் தானங்கள் இறைஞ்சிப் போந்து.	122
எஞ்சாத பேரன்பில் திருத்தொண்ட ருடனெய்தி நஞ்சாருங் கறைமிடற்றார் இடம்பலவு நயந்தேத்தி மஞ்சாரும் பொழிலுடுத்த மலர்த்தடங்கள் புடைசூழுஞ் செஞ்சாலி வயன்மருதத் திருவாரூர் சென்றடைந்தார்.	123
செல்வமலி திருவாரூர்த் தேவரொடு முனிவர்களும் மல்குதிருக் கோபுரத்து வந்திறைஞ்சி உள்புக்கங் கெல்லையிலாக் காதன்மிக எடுத்தமலர்க் கைகுவித்துப் பல்குபெருந் தொண்டருடன் பரமர்திரு முன்னணைந்தார்.	124
மூவாத முதலாகி நடுவாகி முடியாத சேவாருங் கொடியாரைத் திருமூலட் டானத்துள் ஓவாத பெருங்காதல் உடனிறைஞ்சிப் புறம்போந்து தாவாத புகழ்ப்பரவை யார்திருமா ளிகைசார்ந்தார்.	125
Go to top
பொங்குபெரு விருப்பினொடு புரிகுழலார் பலர்போற்றப் பங்கயக்கண் செங்கனிவாய்ப் பரவையார் அடிவணங்கி எங்களையும் நினைந்தருளிற் றெனஇயம்ப இனிதளித்து மங்கைநல்லா ரவரோடும் மகிழ்ந்துறைந்து வைகுநாள்.	126
நாயனார் முதுகுன்றர் நமக்களித்த நன்னிதியம் தூயமணி முத்தாற்றில் புகவிட்டேம் துணைவரவர் கோயிலின்மா ளிகைமேல்பால் குளத்தில்அவ ரருளாலே போய்எடுத்துக் கொடுபோதப் போதுவாய் எனப்புகல.	127
என்னஅதி சயம்இதுதான் என்சொன்ன வாறென்று மின்னிடையார் சிறுமுறுவ லுடன்விளம்ப மெய்யுணர்ந்தார் நன்னுதலாய் என்னுடைய நாதனரு ளாற்குளத்தில் பொன்னடைய எடுத்துனக்குத் தருவதுபொய் யாதென்று.	128
ஆங்கவரும் உடன்போத வளவிறந்த விருப்பினுடன் பூங்கோயி லுண்மகிழ்ந்த புராதனரைப் புக்கிறைஞ்சி ஓங்குதிரு மாளிகையை வலம்வந்தங் குடன்மேலைப் பாங்குதிருக் குளத்தணைந்தார் பரவையார் தனித்துணைவர்.	129
மற்றதனின் வடகீழ்பால் கரைமீது வந்தருளி முற்றிழையார் தமைநிறுத்தி முனைப்பாடித் திருநாடர் கற்றைவார் சடையாரைக் கைதொழுது குளத்தில்இழிந்து அற்றைநாள் இட்டெடுப்பார் போல்அங்குத் தடவுதலும்.	130
Go to top
நீற்றழகர் பாட்டுவந்து திருவிளையாட் டினில்நின்று மாற்றுறுசெம் பொன்குளத்து வருவியா தொழிந்தருள ஆற்றினிலிட் டுக்குளத்தில் தேடுவீர் அருளிதுவோ சாற்றுமெனக் கோற்றொடியார் மொழிந்தருளத் தனித்தொண்டர்.	131
முன்செய்த அருள்வழியே முருகலர்பூங் குழற்பரவை தன்செய்ய வாயில்நகை தாராமே தாருமென மின்செய்த நூன்மார்பின் வேதியர்தாம் முதுகுன்றில் பொன்செய்த மேனியினீர் எனப்பதிகம் போற்றிசைத்து.	132
முட்டஇமை யோரறிய முதுகுன்றில் தந்தபொருள் சட்டநான் பெறாதொழிந்த தளர்வினால் கையறவாம் இட்டளத்தை இவளெதிரே	133
ஏத்தாதே இருந்தறியேன் எனுந்திருப்பாட் டெவ்வுலகும் காத்தாடும் அம்பலத்துக் கண்ணுளனாங் கண்ணுதலைக் கூத்தாதந் தருளாய்இக் கோமளத்தின் முன்னென்று நீத்தாருந் தொடர்வரிய நெறிநின்றார் பரவுதலும்.	134
கொந்தவிழ்பூங் கொன்றைமுடிக் கூத்தனார் திருவருளால் வந்தெழுபொன் திரளெடுத்து வரன்முறையாற் கரையேற்ற அந்தரத்து மலர்மாரி பொழிந்திழிந்த தவனியுளோர் இந்தஅதி சயமென்னே யார்பெறுவார் எனத்தொழுதார்.	135
Go to top
ஞாலம்வியப் பெய்தவரு நற்கனகம் இடையெடுத்து மூலமெனக் கொடுபோந்த ஆணியின்முன் னுரைப்பிக்க நீலமிடற் றவரருளால் உரைதாழப் பின்னும் நெடு மாலயனுக் கரியகழல் வழுத்தினார் வன்றொண்டர்.	136
மீட்டுமவர் பரவுதலும் மெய்யன்ப ரன்பில்வரும் பாட்டுவந்து கூத்துவந்தார் படுவாசி முடிவெய்தும் ஓட்டறுசெம் பொன்னொக்க ஒருமாவுங் குறையாமல் காட்டுதலும் மகிழ்ந்தெடுத்துக் கொண்டுகரை யேறினார்.	137
கரையேறிப் பரவையா ருடன்கனக மானதெலாம் நிரையேஆ ளிற்சுமத்தி நெடுநிலைமா ளிகைபோக்கித் திரையேறும் புனற்சடிலத் திருமூலட் டானத்தார் விரையேறு மலர்ப்பாதந் தொழுதணைந்தார் வீதியினில்.	138
வந்திரு மாளிகையி னுட்புகுந்து மங்கலவாழ்த்து அந்தமிலா வகையேத்து மளவிறந்தா ரொலிசிறப்பச் சிந்தைநிறை மகிழ்ச்சியுடன் சேயிழையா ருடனமர்ந்தார் கந்தமலி மலர்ச்சோலை நாவலர்தங் காவலனார்.	139
அணியாரூர் மணிப்புற்றில் அமர்ந்தருளும் பரம்பொருளைப் பணிவார்அங் கொருநாளில் பாராட்டுந் திருப்பதிகம் தணியாத ஆனந்தம் தலைசிறப்பத் தொண்டருடன் துணிவாய பேரருள்வினவித் தொழுதாடிப் பாடுவார்.	140
Go to top
பண்ணிறையும் வகைபாறு தாங்கியென வெடுத்தருளி உண்ணிறையும் மனக்களிப்பால் உறுபுளகம் மயிர்முகிழ்ப்பக் கண்ணிறையும் புனல்பொழியக் கரையிகந்த ஆனந்தம் எண்ணிறைந்த படிதோன்ற ஏத்திமதிழ்ந் தின்புற்றார்.	141
இன்புற்றங் கமர்நாளில் ஈறிலரு மறைபரவும் வன்புற்றில் அரவணிந்த மன்னவனா ரருள்பெற்றே அன்புற்ற காதலுடன் அளவிறந்த பிறபதியும் பொன்புற்கென் றிடவொளிருஞ் சடையாரைத் தொழப்போவார்.	142
பரிசனமும் உடன்போதப் பாங்கமைந்த பதிகள்தொறும் கரியுரிவை புனைந்தார்தம் கழல்தொழுது மகிழ்ந்தேத்தித் துரிசறுநற் பெருந்தொண்டர் நள்ளாறு தொழுவதற்குப் புரிவுறுமெய்த் திருத்தொண்டர் எதிர்கொள்ளப் புக்கணைந்தார்.	143
விண்தடவு கோபுரத்தைப் பணிந்துகர மேல்குவித்துக் கொண்டுபுகுந் தண்ணலார் கோயிலினை வலஞ்செய்து மண்டியபே ரன்பினொடு மன்னுதிரு நள்ளாறர் புண்டரிகச் சேவடிக்கீழ்ப் பொருந்தநில மிசைப்பணிந்தார்.	144
அங்கணரைப் பணிந்தேத்தி அருளினால் தொழுதுபோய் மங்குலணி மணிமாடத் திருக்கடவூர் வந்தெய்தித் திங்கள்வளர் முடியார்தந் திருமயா னமும்பணிந்து பொங்குமிசைப் பதிகம்மரு வார்கொன்றை யெனப்போற்றி.	145
Go to top
திருவீரட் டானத்துத் தேவர்பிரான் சினக்கூற்றின் பொருவீரந் தொலைத்தகழல் பணிந்துபொடி யார்மேனி மருவீரத் தமிழ்மாலை புனைந்தேத்தி மலைவளைத்த பெருவீரர் வலம்புரத்துப் பெருகார்வத் தொடுஞ்சென்றார்.	146
வரையோடு நிகர்புரிசை வலம்புரத்தார் கழல்வணங்கி உரையோசைப் பதிகம்எனக் கினியோதிப் போய்ச்சங்க நிரையோடு துமித்தூப மணித்தீப நித்திலப்பூந் திரையோதங் கொண்டிறைஞ்சுந் திருச்சாய்க்கா டெய்தினார்.	147
தேவர்பெரு மான்தன்னைத் திருச்சாய்க்காட் டினிற்பணிந்து பாவலர்செந் தமிழ்மாலைத் திருப்பதிகம் பாடிப்போய் மேவலர்தம் புரமெரித்தார் வெண்காடு பணிந்தேத்தி நாவலர்கா வலரடைந்தார் நனிபள்ளித் திருநகரில்.	148
நனிபள்ளி யமர்ந்தபிரான் கழல்வணங்கி நற்றமிழின் புனிதநறுந் தொடைபுனைந்து திருச்செம்பொன் பள்ளிமுதல் பனிமதிசேர் சடையார்தம் பதிபலவும் பணிந்துபோய்த் தனிவிடைமேல் வருவார்தம் திருநின்றி யூர்சார்ந்தார்.	149
நின்றியூர் மேயாரை நேயத்தால் புக்கிறைஞ்சி ஒன்றியஅன் புள்ளுருகப் பாடுவார் உடையஅர சென்றுமுல கிடர்நீங்கப் பாடியஏ ழெழுநூறும் அன்றுசிறப் பித்தஞ்சொல் திருப்பதிகம் அருள்செய்தார்.	150
Go to top
அப்பதியில் அன்பருடன் அமர்ந்தகல்வார் அகலிடத்தில் செப்பரிய புகழ்நீடூர் பணியாது செல்பொழுதில் ஒப்பரிய வுணர்வினால் நினைந்தருளித் தொழலுறுவார் மெய்ப்பொருள்வண் தமிழ்மாலை விளம்பியே மீண்டணைந்தார்.	151
மடலாரும் புனல்நீடூர் மருவினர்தாள் வணங்காது விடலாமே எனுங்காதல் விருப்புறும்அத் திருப்பதிகம் அடலார்சூ லப்படையார் தமைப்பாடி அடிவணங்கி உடலாரும் மயிர்ப்புளகம் மிகப்பணிந்தங் குறைகின்றார்.	152
அங்கண்இனி தமர்ந்தருளால் திருப்புன்கூ ரணைத்திறைஞ்சிக் கொங்கலரும் மலர்ச்சோலைத் திருக்கோலக் காஅணையக் கங்கைசடைக் கரந்தவர்தாம் எதிர்காட்சி கொடுத்தருளப் பொங்குவிருப் பால்தொழுது திருப்பதிகம் போற்றிசைப்பார்.	153
திருஞான சம்பந்தர் திருக்கைக ளால் ஒற்றிப் பெருகார்வத் துடன்பாடப் பிஞ்ஞகனார் கண்டிரங்கி அருளாலே திருத்தாளம் அளித்தபடி சிறப்பித்துப் பொருள்மாலைத் திருப்பதிகம் பாடியே போற்றிசைத்தார்.	154
மூவாத முழுமுதலார் முதற்கோலக் காஅகன்று தாவாத புகழ்ச்சண்பை வலங்கொண்டு தாழ்ந்திறைஞ்சி நாவார்முத் தமிழ்விரகர் நற்பதங்கள் பரவிப்போய் மேவார்தம் புரஞ்செற்றார் குருகாவூர் மேவுவார்.	155
Go to top
உண்ணீரின் வேட்கையுடன் உறுபசியால் மிகவருந்திப் பண்ணீர்மை மொழிப்பரவை யார்கொழுநர் வரும்பாங்கர்க் கண்ணீடு திருநுதலார் காதலவர் கருத்தறிந்து தண்ணீரும் பொதிசோறும் கொண்டுவழிச் சார்கின்றார்.	156
வேனிலுறு வெயில்வெம்மை தணிப்பதற்கு விரைக்குளிர்மென் பானல்மலர்த் தடம்போலும் பந்தரொரு பாலமைத்தே ஆனமறை வேதியராய் அருள்வேடங் கொண்டிருந்தார் மானமருந் திருக்கரத்தார் வன்தொண்டர் தமைப்பார்த்து.	157
குருகாவூர் அமர்ந்தருளும் குழகர்வழி பார்த்திருப்பத் திருவாரூர்த் தம்பிரான் தோழர்திருத் தொண்டருடன் வருவார்அப் பந்தரிடைப் புகுந்துதிரு மறையவர்பால் பெருகார்வஞ் செலவிருந்தார் சிவாயநம வெனப்பேசி.	158
ஆலநிழற் கீழிருந்தார் அவர்தம்மை எதிர்நோக்கிச் சாலமிகப் பசித்தீர்இப் பொதிசோறு தருகின்றேன் காலமினித் தாழாமே கைக்கொண்டிங் கினிதருந்தி ஏலநறுங் குளிர்தண்ணீர் குடித்திளைப்புத் தீரஎன.	159
வன்தொண்டர் அதுகேட்டு மறைமுனிவர் தரும்பொதிசோறு இன்றுநமக் கெதிர்விலக்க லாகாதென் றிசைந்தருளிப் பொன்றயங்கு நூல்மார்பர் தரும்பொதிசோ றதுவாங்கிச் சென்றுதிருத் தொண்டருடன் திருவமுது செய்தருளி.	160
Go to top
எண்ணிறந்த பரிசனங்கள் எல்லாரும் இனிதருந்தப் பண்ணியபின் அம்மருங்கு பசித்தணைந்தார் களும்அருந்த உண்ணிறைந்த ஆரமுதாய் ஒருகாலும் உலவாதே புண்ணியனார் தாமளித்த பொதிசோறு பொலிந்ததால்.	161
சங்கரனார் திருவருள்போல் தண்ணீரின் சுவையார்ந்து பொங்கிவரும் ஆதரவால் அவர் நாமம் புகழ்ந்தேத்தி அங்கயர்வால் பள்ளியமர்ந் தருகணைந்தார் களுந்துயிலக் கங்கைசடைக் கரந்தார்அப் பந்தரொடுந் தாங்கரந்தார்.	162
சித்தநிலை திரியாத திருநாவ லூர்மன்னர் அத்தகுதி யினிற்பள்ளி யுணர்ந்தவரைக் காணாமை இத்தனையா மாற்றை அறிந்திலேன் எனவெடுத்து மெய்த்தகைய திருப்பதிகம் விளம்பியே சென்றடைந்தார்.	163
குருகாவூர் அமர்ந்தருளும் குழகனார் கோயிலினுக் கருகார்பொற் கோபுரத்தை யணைந்திறைஞ்சி யுள்புக்கு வருகாதல் கூரவலங் கொண்டுதிரு முன்வணங்கிப் பருகாவின் னமுதத்தைக் கண்களாற் பருகினார்.	164
கண்ணார்ந்த இன்னமுதைக் கையாரத் தொழுதிறைஞ்சிப் பண்ணார்ந்த திருப்பதிகம் பாடியே பணிந்தேத்தி உள்நாடும் பெருங்காதல் உடையவர்தாம் புறத்தெய்தி நண்ணார்வத் தொண்டருடன் அங்கினிது நயந்திருந்தார்.	165
Go to top
அந்நாளில் தம்பெருமான் அருள்கூடப் பணிந்தகன்று மின்னார்செஞ் சடைமுடியார் விரும்புமிடம் பலவணங்கிக் கன்னாடும் எயில்புடைசூழ் கழிப்பாலை தொழுதேத்தித் தென்னாவ லூர்மன்னர் திருத்தில்லை வந்தடைந்தார்.	166
சீர்வளருந் திருத்தில்லைத் திருவீதி பணிந்துபுகுந் தேர்வளர்பொன் திருமன்றுள் எடுத்தசே வடியிறைஞ்சிப் பார்வளர மறைவளர்க்கும் பதியதனில் பணிந்துறைவார் போர்வளர்மே ருச்சிலையார் திருத்தினைமா நகர்புகுந்தார்.	167
திருத்தினைமா நகர்மேவும் சிவக்கொழுந்தைப் பணிந்துபோய் நிருத்தனார் அமர்ந்தருளும் நிறைபதிகள் பலவணங்கிப் பொருத்தமிகுந் திருத்தொண்டர் போற்றுதிரு நாவலூர் கருத்தில்வரு மாதரவால் கைதொழச்சென் றெய்தினார்.	168
திருநாவ லூர்மன்னர் சேர்கின்றார் எனக்கேட்டுப் பெருநாமப் பதியோரும் தொண்டர்களும் பெருவாழ்வு வருநாள்என் றலங்கரித்து வந்தெதிர்கொண் டுள்ளணையச் செருநாகத் துரிபுனைந்தார் செழுங்கோயி லுள்ளணைந்தார்.	169
மேவியஅத் தொண்டர்குழாம் மிடைந்தரவென் றெழுமோசை மூவுலகும் போயொலிப்ப முதல்வனார் முன்பெய்தி ஆவியினு மடைவுடையா ரடிக்கமலத் தருள்போற்றிக் கோவலனான் முகனெடுத்துப் பாடியே கும்பிட்டார்.	170
Go to top
நலம்பெருகும் அப்பதியில் நாடியஅன் பொடுநயந்து குலம்பெருகுந் திருத்தொண்டர் குழாத்தோடு மினிதமர்ந்து சலம்பெருகுஞ் சடைமுடியார் தாள்வணங்கி யருள்பெற்றுப் பொலம்புரிநூல் மணிமார்பர் பிறபதியுந் தொழப்போவார்.	171
தண்டகமாந் திருநாட்டுத் தனிவிடையார் மகிழ்விடங்கள் தொண்டர்எதிர் கொண்டணையத் தொழுதுபோய்த் தூயநதி வண்டறைபூம் புறவுமலை வளமருதம் பலகடந்தே எண்திசையோர் பரவுதிருக் கழுக்குன்றை யெய்தினார்.	172
தேனார்ந்த மலர்ச்சோலை திருக்கழுக்குன் றத்தடியார் ஆனாத விருப்பினொடு மெதிர்கொள்ள அடைந்தருளித் தூநாள்வெண் மதியணிந்த சுடர்க்கொழுந்தைத் தொழுதிறைஞ்சிப் பாநாடு மின்னிசையின் திருப்பதிகம் பாடினார்.	173
பாடியஅப் பதியின்கண் இனிதமர்ந்து பணிந்துபோய் நாடியநல் லுணர்வினொடும் திருக்கச்சூர் தனைநண்ணி ஆடகமா மதில்புடைசூழ் ஆலக்கோ யிலின்அமுதைக் கூடியமெய் யன்புருகக் கும்பிட்டுப் புறத்தணைந்தார்.	174
அணைந்தருளும் அவ்வேலை அமுதுசெயும் பொழுதாகக் கொணர்ந்தமுது சமைத்தளிக்கும் பரிசனமும் குறுகாமைத் தணந்தபசி வருத்தத்தால் தம்பிரான் திருவாயில் புணர்ந்தமதில் புறத்திருந்தார் முனைப்பாடிப் புரவலனார்.	175
Go to top
வன்தொண்டர் பசிதீர்க்க மலையின்மேல் மருந்தானார் மின்தங்கு வெண்டலையோ டொழிந்தொருவெற் றோடேந்தி அன்றங்கு வாழ்வாரோர் அந்தணராய்ப் புறப்பட்டுச் சென்றன்பர் முகநோக்கி அருள்கூரச் செப்புவார்.	176
மெய்ப்பசியால் மிகவருந்தி இளைத்திருந்தீர் வேட்கைவிட இப்பொழுதே சோறிரந்திங் கியானுமக்குக் கொணர்கின்றேன் அப்புறநீர் அகலாதே சிறிதுபொழு தமருமெனச் செப்பியவர் திருக்கச்சூர் மனைதோறும் சென்றிரப்பார்.	177
வெண்திருநீற் றணிதிகழ விளங்குநூல் ஒளிதுளங்கக் கண்டவர்கள் மனமுருகக் கடும்பகற்போ திடும்பலிக்குப் புண்டரிகக் கழல்புவிமேல் பொருந்தமனை தொறும்புக்குக் கொண்டுதாம் விரும்பியாட் கொண்டவர்முன் கொடுவந்தார்.	178
இரந்துதாங் கொடுவந்த இன்னடிசி லுங்கறியும் அரந்தைதரும் பசீதீர அருந்துவீ ரெனவளிப்பப் பெருந்தகையார் மறையவர்தம் பேரருளின் திறம்பேணி நிரந்தபெருங் காதலினால் நேர்தொழுது வாங்கினார்.	179
வாங்கிஅத் திருவமுது வன்தொண்டர் மருங்கணைந்த ஓங்குதவத் தொண்டருடன் உண்டருளி யுவந்திருப்ப ஆங்கருகு நின்றார்போல் அவர்தம்மை யறியாமே நீங்கினா ரெப்பொருளும் நீங்காத நிலைமையினார்.	180
Go to top
திருநாவ லூராளி சிவயோகி யார்நீங்க வருநாம மறையவனார் இறையவனா ரெனமதித்தே பெருநாதச் சிலம்பணிசே வடிவருந்தப் பெரும்பகற்கண் உருநாடி எழுந்தருளிற் றென்பொருட்டாம் எனவுருகி.	181
முதுவா யோரி என்றெடுத்து முதல்வ னார்தம் பெருங்கருணை அதுவா மிதுவென் றதிசயம்வந் தெய்தக் கண்ணீர் மழையருவிப் புதுவார் புனலின் மயிர்ப்புளகம் புதையப் பதிகம் போற்றிசைத்து மதுவார் இதழி முடியாரைப் பாடி மகிழ்ந்து வணங்கினார்.	182
வந்தித் திறைவ ரருளாற்போய் மங்கை பாகர் மகிழ்ந்தவிடம் முந்தித் தொண்ட ரெதிர்கொள்ளப் புக்கு முக்கட்பெருமானைச் சிந்தித் திடவந் தருள்செய்கழல் பணிந்து செஞ்சொல் தொடைபுனைந்தே அந்திச் செக்கர்ப் பெருகொளியார் அமருங் காஞ்சி மருங்கணைந்தார்.	183
அன்று வெண்ணெய் நல்லூரில் அரியும் அயனுந் தொடர்வரிய வென்றி மழவெள் விடையுயர்த்தார் வேத முதல்வ ராய்வந்து நின்று சபைமுன் வழக்குரைத்து நேரே தொடர்ந்தாட் கொண்டவர்தாம் இன்றிங் கெய்தப் பெற்றோமென்று எயில்சூழ் காஞ்சிநகர் வாழ்வார்.	184
மல்கு மகிழ்ச்சி மிகப்பெருக மறுகு மணித்தோ ரணம்நாட்டி அல்கு தீபம் நிறைகுடங்கள் அகிலின் தூபங் கொடியெடுத்துச் செல்வ மனைகள் அலங்கரித்துத் தெற்றி யாடன் முழவதிரப் பல்கு தொண்ட ருடன்கூடிப் பதியின் புறம்போய் எதிர்கொண்டார்.	185
Go to top
ஆண்ட நம்பி யெதிர்கொண்ட அடியார் வணங்க எதிர்வணங்கி நீண்ட மதிற்கோ புரங்கடந்து நிறைமா ளிகைவீ தியிற்போந்து பூண்ட காதல் வாழ்த்தினுடன் புனைமங் கலதூ ரியம்ஒலிப்ப ஈண்டு தொண்டர் பெருகுதிரு ஏகாம் பரஞ்சென் றெய்தினார்.	186
ஆழிநெடுமா லயன்முதலாம் அமரர் நெருங்கு கோபுரமுன் பூமி யுறமண் மிசைமேனி பொருந்த வணங்கிப் புகுந்தருளிச் சூழு மணிமா ளிகைபலவுந் தொழுது வணங்கி வலங்கொண்டு வாழி மணிபபொற் கோயிலினுள் வந்தார் அணுக்க வன்தொண்டர்.	187
கைகள் கூப்பி முன்னணைவார் கம்பை யாறு பெருகிவர ஐயர் தமக்கு மிகஅஞ்சி ஆரத் தழுவிக் கொண்டிருந்த மையு லாவுங் கருநெடுங்கண் மலையா ளென்றும் வழிபடுபூஞ் செய்ய கமலச் சேவடிக்கீழ்த் திருந்து காத லுடன் வீழ்ந்தார்.	188
வீழ்ந்து போற்றிப் பரவசமாய் விம்மி யெழுந்து மெய்யன்பால் வாழ்ந்த சிந்தை யுடன்பாடி மாறா விருப்பிற் புறம்போந்து சூழ்ந்த தொண்ட ருடன்மருவும் நாளில் தொல்லைக் கச்சிநகர்த் தாழ்ந்த சடையா ராலயங்கள் பலவுஞ் சார்ந்து வணங்குவார்.	189
சீரார் காஞ்சி மன்னுதிருக் காமக் கோட்டம் சென்றிறைஞ்சி நீரார் சடையா ரமர்ந்தருளும் நீடு திருமேற் றளிமேவி ஆரா அன்பிற் பணிந்தேத்து மளவில்நுந்தா வொண்சுடராம் பாரார் பெருமைத் திருப்பதிகம் பாடி மகிழ்ந்து பரவினார்.	190
Go to top
ஓண காந்தன் தளிமேவும் ஒருவர் தம்மை யுரிமையுடன் பேணி யமைந்த தோழமையால் பெருகும் அடிமைத் திறம்பேசிக் காண மோடு பொன்வேண்டி நெய்யும் பாலும் கலைவிளங்கும் யாணர்ப் பதிகம் எடுத்தேத்தி யெண்ணில் நிதிபெற் றினிதிருந்தார்.	191
அங்கண் அமர்வார் அனேகதங்கா வதத்தை யெய்தி யுள்ளணைந்து செங்கண் விடையார் தமைப்பணிந்து தேனெய் புரிந்தென் றெடுத்ததமிழ் தங்கு மிடமா மெனப்பாடித் தாழ்ந்து பிறவுந் தானங்கள் பொங்கு காத லுடன்போற்றிப் புரிந்தப் பதியிற் பொருந்துநாள்.	192
பாட இசையும் பணியினால் பாவை தழுவக் குழைகம்பர் ஆடல் மருவுஞ் சேவடிகள் பரவிப் பிரியா தமர்கின்றார் நீட மூதூர்ப் புறத்திறைவர் நிலவும் பதிகள் தொழவிருப்பால் மாட நெருங்கு வன்பார்த்தான் பனங்காட் டூரில் வந்தடைந்தார்.	193
செல்வ மல்கு திருப்பனங்காட் டூரிற் செம்பொற் செழுஞ்சுடரை அல்லல் அறுக்கும் அருமருந்தை வணங்கி யன்பு பொழிகண்ணீர் மல்கநின்று விடையின்மேல் வருவார் எனும்வண் டமிழ்ப்பதிகம் நல்ல இசையி னுடன்பாடிப் போந்து புறம்பு நண்ணுவார்.	194
மன்னு திருமாற் பேறணைந்து வணங்கிப் பரவித் திருவல்லம் தன்னுள் எய்தி இறைஞ்சிப்போய்ச் சாரும் மேல்பாற் சடைக்கற்றைப் பின்னல் முடியா ரிடம்பலவும் பேணி வணங்கிப் பெருந்தொண்டர் சென்னி முகில்தோய் தடங்குவட்டுத் திருக்கா ளத்தி மலைசேர்ந்தார்.	195
Go to top
தடுக்க லாகாப் பெருங்காதல் தலைநின் றருளுங் கண்ணப்பர் இடுக்கண் களைந்தாட் கொண்டருளும் இறைவர் மகிழ்ந்த காளத்தி அடுக்கல் சேர அணைந்துபணிந் தருளா லேறி அன்பாறு மடுப்பத் திருமுன் சென்றெய்தி மலைமேல் மருந்தை வணங்கினார்.	196
வணங்கி உள்ளங் களிகூர மகிழ்ந்து போற்றி மதுரஇசை	197
வடமா திரத்துப் பருப்பதமும் திருக்கே தார மலையுமுதல் இடமா அரனார் தாமுவந்த வெல்லா மிங்கே இருந்திறைஞ்சி நடமா டியசே வடியாரை நண்ணி னார்போ லுண்ணிறைந்து திடமாங் கருத்தில் திருப்பதிகம் பாடிக் காதல் சிறந்திருந்தார்.	198
அங்குச் சிலநாள் வைகியபின் அருளாற் போந்து பொருவிடையார் தங்கும் இடங்க ளெனைப்பலவுஞ் சார்ந்து தாழ்ந்து தமிழ்பாடிப் பொங்கு புணரிக் கரைமருங்கு புவியுட் சிவலோகம் போலத் திங்கள் முடியா ரமர்ந்ததிரு வொற்றியூரைச் சென்றடைந்தார்.	199
அண்ணல் தொடர்ந்தா வணங்காட்டி ஆண்ட நம்பி யெழுந்தருள எண்ணில் பெருமை ஆதிபுரி இறைவ ரடியா ரெதிர்கொள்வார் வண்ண வீதி வாயில்தொறும் வாழை கமுகு தோரணங்கள் சுண்ண நிறைபொற் குடந்தூப தீப மெடுத்துத் தொழவெழுங்கால்.	200
Go to top
வரமங் கலநல் லியம்முழங்க வாச மாலை யணியரங்கில் புரமங் கையர்கள் நடமாடப் பொழியும் வெள்ளப் பூமாரி அரமங் கையரும் அமரர்களும் வீச அன்ப ருடன்புகுந்தார் பிரமன் தலையிற் பலியுகந்த பிரானார் விரும்பு பெருந் தொண்டர்.	201
ஒற்றியூரி னுமையோடுங் கூட நின்றா ருயர்தவத்தின் பற்று மிக்க திருத்தொண்டர் பரந்த கடல்போல் வந்தீண்டிச் சுற்றம் அணைந்து துதிசெய்யத் தொழுது தம்பி ரானன்பர் கொற்ற மழவே றுடையவர்தங் கோயில் வாயி லெய்தினார்.	202
வானை அளக்குங் கோபுரத்தை மகிழ்ந்து பணிந்து புகுந்துவளர் கூனல் இளவெண் பிறைச்சடையார் கோயில் வலங்கொண் டெதிர்குறுகி ஊனும் உயிருங் கரைந்துருக உச்சி குவித்த கையினுடன் ஆன காத லுடன் வீழ்ந்தார் ஆரா வன்பி னாரூரர்.	203
ஏட்டு வரியில் ஒற்றியூர் நீங்கல் என்ன எழுத்தறியும் நாட்ட மலருந் திருநுதலார் நறும்பொற் கமலச் சேவடியிற் கூட்டு முணர்வு கொண்டெழுந்து கோதி லமுத இசைகூடப் பாட்டும் பாடிப் பரவிஎனும் பதிக மெடுத்துப் பாடினார்.	204
பாடி அறிவு பரவசமாம் பரிவு பற்றப் புறம்போந்து நீடு விருப்பிற் பெருங்காதல் நிறைந்த அன்பர் பலர்போற்றத் தேடும் அயனும் திருமாலும் அறிதற் கரிய திருப்பாதங் கூடுங் காலங் களில்அணைந்து பரவிக் கும்பிட் டினிதிருந்தார்.	205
Go to top
இந்த நிலைமை யாரிவரிங் கிருந்தார் முன்பே இவர்க்காக அந்தண் கயிலை மலைநீங்கி அருளாற் போந்த அநிந்திதையார் வந்து புவிமேல் அவதரித்து வளர்ந்து பின்பு வன்தொண்டர் சந்த விரைசூழ் புயஞ்சேர்ந்த பரிசு தெரியச் சாற்றுவாம்.	206
நாலாங் குலத்திற் பெருகுநல முடையார் வாழும் ஞாயிற்றின் மேலாங் கொள்கை வேளாண்மை மிக்க திருஞா யிறுகிழவர் பாலா தரவு தருமகளார் ஆகிப் பார்மேல் அவதரித்தார் ஆலா லஞ்சேர் கறைமிடற்றார் அருளால் முன்னை அநிந்திதையார்.	207
மலையான் மடந்தை மலர்ப்பாதம் மறவா அன்பால் வந்தநெறி தலையா முணர்வு வந்தணையத் தாமே யறிந்த சங்கிலியார் அலையார் வேற்கண் சிறுமகளி ராயத் தோடும் விளையாட்டு நிலையா யினஅப் பருவங்கள் தோறும் நிகழ நிரம்புவார்.	208
சீர்கொள் மரபில் வருஞ்செயலே யன்றித் தெய்வ நிகழ்தன்மை பாரில் எவரும் அதிசயிக்கும் பண்பில் வளரும் பைந்தொடியார் வாரும் அணிய அணியவாம் வளர்மென் முலைகள் இடைவருத்தச் சாரும் பதத்தில் தந்தையார் தங்கள் மனைவி யார்க்குரைப்பார்.	209
வடிவும் குணமும் நம்முடைய மகட்கு மண்ணு ளோர்க்கிசையும் படிவ மன்றி மேற்பட்ட பரிசாம் பான்மை அறிகிலோம் கடிசேர் மணமும் இனிநிகழுங் கால மென்னக் கற்புவளர் கொடியே அனைய மனைவியார் ஏற்கு மாற்றால் கொடுமென்றார்.	210
Go to top
தாய ரோடும் தந்தையார் பேசக் கேட்ட சங்கிலியார் ஏயும் மாற்றம் அன்றிதுஎம் பெருமா னீசன் திருவருளே மேய வொருவர்க் குரிய தியான் வேறென் விளையும் எனவெருவுற்று ஆய வுணர்வு மயங்கிமிக அயர்ந்தே அவனி மிசைவிழுந்தார்.	211
பாங்கு நின்ற தந்தையார் தாயார் பதைத்துப் பரிந்தெடுத்தே ஏங்கும் உள்ளத் தினராகி இவளுக் கென்னோ உற்றதெனத் தாங்கிச் சீத விரைப்பனிநீர் தெளித்துத் தைவந் ததுநீங்க வாங்கு சிலைநன் னுதலாரை வந்த துனக்கிங் கென்னென்றார்.	212
என்று தம்மை ஈன்றெடுத்தார் வினவ மறைவிட் டியம்புவார் இன்றென் திறத்து நீர்மொழிந்த திதுஎன் பரிசுக் கிசையாது வென்றி விடையா ரருள் செய்தார் ஒருவர்க் குரியேன் யானினிமேல் சென்று திருவொற்றி யூரணைந்து சிவனார் அருளிற் செல்வனென.	213
அந்த மாற்றங் கேட்டவர்தாம் அயர்வும் பயமும் அதிசயமும் வந்த வுள்ளத் தினராகி மற்ற மாற்றம் மறைத்தொழுகப் பந்தம் நீடும் இவர்குலத்து நிகராம் ஒருவன் பரிசறியான் சிந்தை விரும்பி மகட்பேச விடுத்தான் சிலருஞ் சென்றிசைத்தார்.	214
தாதை யாரும் அதுகேட்டுத் தன்மை விளம்பத் தகாமையினால் ஏத மெய்தா வகைமொழிந்து போக்க அவராங் கெய்தாமுன் தீதங் கிழைத்தே யிறந்தான்போற் செல்ல விடுத்தா ருடன் சென்றான் மாத ராரைப் பெற்றார்மற்று அதனைக் கேட்டு மனமருண்டார்.	215
Go to top
தைய லார்சங் கிலியார்தம் திறத்துப் பேசத் தகாவார்த்தை உய்ய வேண்டும் நினைவுடையார் உரையா ரென்றங் குலகறியச் செய்த விதிபோல் இதுநிகழச் சிறந்தார்க் குள்ள படிசெப்பி நையும் உள்ளத் துடன்அஞ்சி நங்கை செயலே உடன்படுவார்.	216
அணங்கே யாகும் இவள்செய்கை அறிந்தோர் பேச அஞ்சுவரால் வணங்கும் ஈசர் திறமன்றி வார்த்தை யறியாள் மற்றொன்றும் குணங்க ளிவையா மினியிவள் தான் குறித்த படியே ஒற்றிநகர்ப் பணங்கொ ளரவச் சடையார்தம் பாற்கொண் டணைவோம் எனப்பகர்வார்.	217
பண்ணார் மொழிச்சங் கிலியாரை நோக்கிப் பயந்தா ரொடுங்கிளைஞர் தெண்ணீர் முடியார் திருவொற்றி யூரிற் சேர்ந்து செல்கதியும் கண்ணார் நுதலார் திருவருளால் ஆகக் கன்னி மாடத்துத் தண்ணார் தடஞ்சூ ழந்நகரிற் றங்கிப் புரிவீர் தவமென்று.	218
பெற்ற தாதை சுற்றத்தார் பிறைசேர் முடியார் விதியாலே மற்றுச் செயலொன் றறியாது மங்கை யார்சங் கிலியார் தாம் சொற்ற வண்ணஞ் செயத்துணிந்து துதைந்த செல்வத் தொடும்புரங்கள் செற்ற சிலையார் திருவொற்றி யூரிற் கொண்டு சென்றணைந்தார்.	219
சென்னி வளர்வெண் பிறையணிந்த சிவனார் கோயி லுள்புகுந்து துன்னுஞ் சுற்றத் தொடும்பணிந்து தொல்லைப் பதியோர் இசைவினால் கன்னி மாட மருங்கமைத்துக் கடிசேர் முறைமைக் காப்பியற்றி மன்னுஞ் செல்வந் தகவகுத்துத் தந்தை யார்வந் தடிவணங்கி.	220
Go to top
யாங்கள் உமக்குப் பணிசெய்ய ஈசற் கேற்ற பணிவிரும்பி ஓங்கு கன்னி மாடத்தில் உறைகின் றீரென் றுரைக்கின்றார் தாங்கற் கரிய கண்கள்நீர்த் தாரை ஒழுகத் தரியாதே ஏங்கு சுற்றத் தொடும்இறைஞ்சிப் போனார் எயில்சூழ் தம்பதியில்.	221
காதல் புரிந்து தவம்புரியுங் கன்னி யாரங் கமர்கின்றார் பூத நாதர் கோயிலினிற் காலந் தோறும் புக்கிறைஞ்சி நீதி முறைமை வழுவாது தமக்கு நேர்ந்த பணி செய்யச் சீத மலர்ப்பூ மண்டபத்துத் திரைசூழ் ஒருபாற் சென்றிருந்து.	222
பண்டு கயிலைத் திருமலையில் செய்யும் பணியின் பான்மைமனம் கொண்ட உணர்வு தலைநிற்பக் குலவு மலர்மென் கொடியனையார் வண்டு மருவுந் திருமலர்மென் மாலை காலங் களுக்கேற்ப அண்டர் பெருமான் முடிச்சாத்த அமைத்து வணங்கி யமருநாள்.	223
அந்தி வண்ணத் தொருவர்திரு வருளால் வந்த ஆரூரர் கந்த மாலைச் சங்கிலியார் தம்மைக் காதல் மணம்புணர வந்த பருவ மாதலால் வகுத்த தன்மை வழுவாத முந்தை விதியால் வந்தொருநாள் முதல்வர் கோயி லுட்புகுந்தார்.	224
அண்டர் பெருமான் அந்தணராய் ஆண்ட நம்பி யங்கணரைப் பண்டை முறைமை யாற்பணிந்து பாடிப் பரவிப் புறம்போந்து தொண்டு செய்வார் திருத்தொழில்கள் கண்டு தொழுது செல்கின்றார் புண்ட ரீகத் தடம்நிகர்பூந் திருமண் டபத்தி னுட்புகுந்தார்.	225
Go to top
அன்பு நாரா அஞ்செழுத்து நெஞ்சு தொடுக்க அலர்தொடுத்தே என்புள் ளுருகும் அடியாரைத் தொழுது நீங்கி வேறிடத்து முன்பு போலத் திரைநீக்கி முதல்வர் சாத்தும் பணிகொடுத்து மின்போல் மறையுஞ் சங்கிலியார் தம்மை விதியாற் கண்ணுற்றார்.	226
கோவா முத்தும் சுரும்பேறாக் கொழுமென் முகையு மனையாரைச் சேவார் கொடியார் திருத்தொண்டர் கண்ட போது சிந்தைநிறை காவா தவர்பால் போய்வீழத் தம்பாற் காம னார் துரந்த பூவா ளிகள்வந் துறவீழத் தரியார் புறமே போந்துரைப்பார்.	227
இன்ன பரிசென் றறிவரிதால் ஈங்கோர் மருங்கு திரைக்குள்ளால் பொன்னும் மணியும் மலர்ந்தவொளி யமுதில் அளாவிப் புதியமதி தன்னுள் நீர்மை யால்குழைத்துச் சமைத்த மின்னுக் கொடிபோல்வாள் என்னை யுள்ளந் திரிவித்தாள் யார்கொல் என்றங் கியம்புதலும்.	228
அருகு நின்றார் விளம்புவார் அவர்தாம் நங்கை சங்கிலியார் பெருகு தவத்தால் ஈசர்பணி பேணுங் கன்னி யாரென்ன இருவ ராலிப் பிறவியைஎம் பெருமான் அருளால் எய்துவித்தார் மருவும் பரவை ஒருத்திஇவள் மற்றை யவளாம் எனமருண்டார்.	229
மின்னார் சடையார் தமக்காளாம் விதியால் வாழும் எனைவருத்தித் தன்னா ரருளால் வரும்பேறு தவத்தால் அணையா வகைதடுத்தே என்னா ருயிரும் எழின்மலரும் கூடப் பிணைக்கும் இவள்தன்னைப் பொன்னார் இதழி முடியார்பால் பெறுவே னென்று போய்ப்புக்கார்.	230
Go to top
மலர்மே லயனும் நெடுமாலும் வானும் நிலனுங் கிளைத்தறியா நிலவு மலருங் திருமுடியும் நீடுங் கழலும் உடையாரை உலக மெல்லாந் தாமுடையார் ஆயும் ஒற்றி யூரமர்ந்த இலகு சோதிப் பரம்பொருளை இறைஞ்சி முன்னின் றேத்துவார்.	231
மங்கை யொருபால் மகிழந்ததுவும் அன்றி மணிநீண் முடியின்கண் கங்கை தன்னைக் கரந்தருளும் காதலுடையீர் அடியேனுக் கிங்கு நுமக்குத் திருமாலை தொடுத் தெனுள்ளத் தொடையவிழ்த்த திங்கள் வதனச் சங்கிலியைத் தந்தென் வருத்தந் தீருமென.	232
அண்ண லார்முன் பலவும்அவர் அறிய வுணர்த்திப் புறத்தணைந்தே எண்ண மெல்லாம் உமக்கடிமை யாமா றெண்ணும் என்னெஞ்சில் திண்ண மெல்லா முடைவித்தாள் செய்வ தொன்று மறியேன் யான் தண்ணி லாமின் னொளிர்பவளச் சடையீர் அருளும் எனத்தளர்வார்.	233
மதிவாள் முடியார் மகிழ்கோயிற் புறத்தோர் மருங்கு வந்திருப்பக் கதிரோன் மேலைக் கடல்காண மாலைக் கடலைக் கண்டயர்வார் முதிரா முலையார் தம்மைமணம் புணர்க்க வேண்டி முளரிவளை நிதியா னண்பர் தமக்கருளும் நண்பால் நினைந்து நினைந்தழிய.	234
உம்ப ருய்ய உலகுய்ய ஓல வேலை விடமுண்ட தம்பி ரானார் வன்தொண்டர் தம்பா லெய்திச் சங்கிலியை இம்ப ருலகில் யாவருக்கும் எய்த வொண்ணா இருந்தவத்துக் கொம்பை உனக்குத் தருகின்றோம் கொண்ட கவலை ஒழிகென்ன.	235
Go to top
அன்று வெண்ணெய் நல்லூரில் வலிய ஆண்டு கொண்டருளி ஒன்று மறியா நாயேனுக் குறுதி யளித்தீர் உயிர்காக்க இன்றும் இவளை மணம்புணர்க்க ஏன்று நின்றீர் எனப்போற்றி மன்றல் மலர்ச்சே வடியிணைக்கீழ் வணங்கி மகிழ்ந்தார் வன்தொண்டர்.	236
ஆண்டு கொண்ட அந்தணனார் அவருக் கருளிக் கருணையினால் நீண்ட கங்குல் யாமத்து நீங்கி வானில் நிறைமதியந் தீண்டு கன்னி மாடத்துச் சென்று திகழ்சங் கிலியாராம் தூண்டு சோதி விளக்கனையார் தம்பால் கனவில் தோன்றினார்.	237
தோற்றும் பொழுதிற் சங்கிலியார் தொழுது விழுந்து பரவசமாய் ஆற்ற அன்பு பொங்கியெழுந் தடியே னுய்ய எழுந் தருளும் பேற்றுக் கென்யான் செய்வதெனப் பெரிய கருணை பொழிந்தனைய நீற்றுக் கோல வேதியரும் நேர்நின் றருளிச் செய்கின்றார்.	238
சாருந் தவத்துச் சங்கிலிகேள் சால என்பா லன்புடையான் மேரு வரையின் மேம்பட்ட தவத்தான் வெண்ணெய் நல்லூரில் யாரு மறிய யான்ஆள உரியான் உன்னை யெனையிரந்தான் வார்கொள் முலையாய் நீயவனை மணத்தால் அணைவாய் மகிழ்ந்தென்றார்.	239
ஆதி தேவர் முன்னின்றங் கருளிச் செய்த பொழுதின்கண் மாத ரார்சங் கிலியாரும் மாலும் மயனு மறிவரிய சீத மலர்த்தா மரையடிக்கீழ்ச் சேர்ந்து வீழ்ந்து செந்நின்று வேத முதல்வர் முன்னடுக்கம் எய்தித் தொழுது விளம்புவார்.	240
Go to top
எம்பி ரானே நீரருளிச் செய்தார்க் குரியேன் யான்இமையோர் தம்பி ரானே அருள்தலைமேற் கொண்டேன் தக்க விதிமணத்தால் நம்பி யாரூ ரருக்கென்னை நல்கி யருளும் பொழுதிமயக் கொம்பி னாகங் கொண்டீர்க்குக் கூறுந் திறமொன் றுளதென்பார்.	241
பின்னும் பின்னல் முடியார்முன் பெருக நாணித் தொழுரைப்பார் மன்னுந் திருவா ரூரின்கண் அவர்தாம் மிகவும் மகிழ்ந்துறைவ தென்னுந் தன்மை யறிந்தருளும் எம்பி ராட்டி திருமுலைதோய் மின்னும் புரிநூல் அணிமார்பீர் என்றார் குன்றா விளக்கனையார்.	242
மற்றவர்தம் உரைகொண்டு வன்தொண்டர் நிலைமையினை ஒற்றிநகர் அமர்ந்தபிரான் உணர்ந்தருளி யுரைசெய்வார் பொற்றொடியா யுனையிகந்து போகாமைக் கொருசபதம் அற்றமுறு நிலைமையினால் அவன்செய்வா னெனவருளி.	243
வேயனைய தோளியார் பால்நின்று மீண்டருளித் தூயமனம் மகிழ்ந்திருந்த தோழனார் பால்அணைந்து நீஅவளை மணம்புணரும் நிலையுரைத்தோம் அதற்கவள்பால் ஆயதொரு குறைஉன்னால் அமைப்பதுள தென்றருள.	244
வன்தொண்டர் மனங்களித்து வணங்கிஅடி யேன்செய்ய நின்றகுறை யாதென்ன நீயவளை மணம்புணர்தற் கொன்றியுட னேநிகழ ஒருசபத மவள்முன்பு சென்றுகிடைத் திவ்விரவே செய்கவென வருள்செய்தார்.	245
Go to top
என்செய்தால் இதுமுடியும் ஆதுசெய்வன் யானிதற்கு மின்செய்த புரிசடையீர் அருள்பெறுதல் வேண்டுமென முன்செய்த முறுவலுடன் முதல்வரவர் முகநோக்கி உன்செய்கை தனக்கினியென் வேண்டுவதென் றுரைத்தருள.	246
வம்பணிமென் முலையவர்க்கு மனங்கொடுத்த வன்தொண்டர் நம்பரிவர் பிறபதியும் நயந்தகோ லஞ்சென்று கும்பிடவே கடவேனுக் கிதுவிலக்கா மெனுங்குறிப்பால் தம்பெருமான் றிருமுன்பு தாம்வேண்டுங் குறையிரப்பார்.	247
சங்கரர்தாள் பணிந்திருந்து தமிழ்வேந்தர் மொழிகின்றார் மங்கையவள் தனைப்பிரியா வகைசபதஞ் செய்வதனுக் கங்கவளோ டியான்வந்தால் அப்பொழுது கோயில்விடத் தங்குமிடந் திருமகிழ்க்கீழ்க் கொளவேண்டு மெனத்தாழ்ந்தார்.	248
தம்பிரான் தோழரவர் தாம்வேண்டிக் கொண்டருள உம்பர்நா யகருமதற் குடன்பாடு செய்வாராய் நம்பிநீ சொன்னபடி நாஞ்செய்தும் என்றருள எம்பிரா னேயரிய தினியெனக்கென் னெனவேத்தி.	249
அஞ்சலிசென் னியில்மன்ன அருள்பெற்றுப் புறம்போதச் செஞ்சடையார் அவர்மாட்டுத் திருவிளையாட் டினைமகிழ்ந்தோ வஞ்சியிடைச் சங்கிலியார் வழியடிமைப் பெருமையோ துஞ்சிருள்மீ ளவும்அணைந்தார் அவர்க்குறுதி சொல்லுவார்.	250
Go to top
சங்கிலியார் தம்மருங்கு முன்புபோற் சார்ந்தருளி நங்கையுனக் காரூரன் நயந்துசூ ளுறக்கடவன் அங்கு நமக் கெதிர்செய்யும் அதற்குநீ யிசையாதே கொங்கலர்பூ மகிழின்கீழ்க் கொள்கவெனக் குறித்தருள.	251
மற்றவருங் கைகுவித்து மாலயனுக் கறிவரியீர் அற்றமெனக் கருள்புரிந்த அதனில்அடி யேனாகப் பெற்றதியான் எனக்கண்கள் பெருந்தாரை பொழிந்திழிய வெற்றிமழ விடையார்தம் சேவடிக்கீழ் வீழ்ந்தெழுந்தார்.	252
தையலார் தமக்கருளிச் சடாமகுடர் எழுந்தருள எய்தியபோ ததிசயத்தால் உணர்ந்தெழுந்தவ் விரவின்கண் செய்யசடை யாரருளின் திறம்நினைந்தே கண்துயிலார் ஐயமுடன் அருகுதுயில் சேடியரை அணைந்தெழுப்பி.	253
நீங்குதுயிற் பாங்கியர்க்கு நீங்கல்எழுத் தறியுமவர் தாங்கனவில் எழுந்தருளித் தமக்கருளிச் செய்ததெலாம் பாங்கறிய மொழியஅவர் பயத்தினுடன் அதிசயமும் தாங்குமகிழ்ச் சியும்எய்தச் சங்கிலியார் தமைப்பணிந்தார்.	254
சேயிழையார் திருப்பள்ளி யெழுச்சிக்கு மலர்தொடுக்கும் தூயபணிப் பொழுதாகத் தொழில்புரிவா ருடன்போதத் கோயிலின்முன் காலமது வாகவே குறித்தணைந்தார் ஆயசப தஞ்செய்ய வரவுபார்த் தாரூரர்.	255
Go to top
நின்றவர்அங் கெதிர்வந்த நேரிழையார் தம்மருங்கு சென்றணைந்து தம்பெருமான் திருவருளின் திறங்கூற மின்தயங்கு நுண்ணிடையார் விதியுடன்பட் டெதிர்விளம்பார் ஒன்றியநா ணொடுமடவார் உடனொதுங்கி உட்புகுந்தார்.	256
அங்கவர்தம் பின்சென்ற ஆரூரர் ஆயிழையீர் இங்குநான் பிரியாமை உமக்கிசையும் படியியம்பத் திங்கள்முடி யார்திருமுன் போதுவீர் எனச்செப்பச் சங்கிலியார் கனவுரைப்பக் கேட்டதா தியர்மொழிவார்.	257
எம்பெருமான் இதற்காக எழுந்தருளி யிமையவர்கள் தம்பெருமான் திருமுன்பு சாற்றுவது தகாதென்ன நம்பெருமான் வன்தொண்டர் நாதர்செயல் அறியாதே கொம்பனையீர் யான்செய்வ தெங்கென்று கூறுதலும்.	258
மாதரவர் மகிழ்க்கீழே அமையுமென மனமருள்வார் ஈதலரா கிலும்ஆகும் இவர்சொன்ன படிமறுக்கில் ஆதலினால் உடன்படலே அமையுமெனத் துணிந்தாகில் போதுவீ ரெனமகிழ்க்கீழ் அவர்போதப் போயணைந்தார்.	259
தாவாத பெருந்தவத்துச் சங்கிலியா ருங்காண மூவாத திருமகிழை முக்காலும் வலம்வந்து மேவாதிங் கியானகலேன் எனநின்று விளம்பினார் பூவார்தண் புனற்பொய்கை முனைப்பாடிப் புரவலனார்.	260
Go to top
மேவியசீ ராரூரர் மெய்ச்சபத வினைமுடிப்பக் காவியினேர் கண்ணாருங் கண்டுமிக மனங்கலங்கிப் பாவியேன் இதுகண்டேன் தம்பிரான் பணியால்என் றாவிசோர்ந் தழிவார்அங் கொருமருங்கு மறைந்தயர்ந்தார்.	261
திருநாவ லூராளி தம்முடைய செயல்முற்றிப் பொருநாகத் துரிபுனைந்தார் கோயிலினுட் புகுந்திறைஞ்சி அருள்நாளுந் தரவிருந்தீர் செய்தவா றழகிதெனப் பெருநாமம் எடுத்தேத்திப் பெருமகிழ்ச்சி யுடன்போந்தார்.	262
வார்புனையும் வனமுலையார் வன்தொண்டர் போனதற்பின் தார்புனையும் மண்டபத்துத் தம்முடைய பணிசெய்து கார்புனையும் மணிகண்டர் செயல்கருத்திற் கொண்டிறைஞ்சி ஏர்புனையுங் கன்னிமா டம்புகுந்தார் இருள்புலர.	263
அன்றிரவே ஆதிபுரி ஒற்றிகொண்டார் ஆட்கொண்ட பொன்றிகழ்பூண் வன்தொண்டர் புரிந்தவினை முடித்தருள நின்றபுகழ்த் திருவொற்றி யூர்நிலவு தொண்டருக்கு மன்றல்வினை செய்வதற்கு மனங்கொள்ள வுணர்த்துவார்.	264
நம்பியா ரூரனுக்கு நங்கைசங் கிலிதன்னை இம்பர்ஞா லத்திடைநம் ஏவலினால் மணவினைசெய் தும்பர்வா ழுலகறிய அளிப்பீரென் றுணர்த்துதலும் தம்பிரான் திருத்தொண்டர் அருள்தலைமேற் கொண்டெழுவார்.	265
Go to top
மண்ணிறைந்த பெருஞ்செல்வத் திருவொற்றி யூர்மன்னும் எண்ணிறைந்த திருத்தொண்டர் எழிற்பதியோ ருடனீண்டி உண்ணிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன் உம்பர்பூ மழைபொழியக் கண்ணிறைந்த பெருஞ்சிறப்பிற் கலியாணஞ் செய்தளித்தார்.	266
பண்டுநிகழ் பான்மையினால் பசுபதிதன் னருளாலே வண்டமர்பூங் குழலாரை மணம்புணர்ந்த வன்தொண்டர் புண்டரிகத் தவள்வனப்பைப் புறங்கண்ட தூநலத்தைக் கண்டுகேட் டுண்டுயிர்த்துற் றமர்ந்திருந்தார் காதலினால்.	267
யாழின்மொழி எழின்முறுவல் இருகுழைமேற் கடைபிறழும் மாழைவிழி வனமுலையார் மணியல்குல் துறைபடிந்து வீழுமவர்க் கிடைதோன்றி மிகும்புலவிப் புணர்ச்சிக்கண் ஊழியா மொருகணந்தான் அவ்வூழி யொருகணமாம்.	268
இந்நிலையில் பேரின்பம்	269
பொங்குதமிழ்ப் பொதியமலைப் பிறந்துபூஞ் சந்தனத்தின் கொங்கணைந்து குளிர்சாரல் இடைவளர்ந்த கொழுந்தென்றல் அங்கணையத் திருவாரூர் அணிவீதி அழகரவர் மங்கலநாள் வசந்தமெதிர் கொண்டருளும் வகைநினைந்தார்.	270
Go to top
வெண்மதியின் கொழுந்தணிந்த வீதிவிடங் கப்பெருமான் ஒண்ணுதலார் புடைபரந்த ஓலக்க மதனிடையே பண்ணமரும் மொழிப்பரவை யார்பாட லாடல்தனைக் கண்ணுறமுன் கண்டுகேட் டார்போலக் கருதினார்.	271
பூங்கோயில் அமர்ந்தாரைப் புற்றிடங்கொண் டிருந்தாரை நீங்காத காதலினால் நினைந்தாரை நினைவாரைப் பாங்காகத் தாமுன்பு பணியவரும் பயனுணர்வார் ஈங்குநான் மறந்தேனென் றேசறவால் மிகவழிவார்.	272
மின்னொளிர்செஞ் சடையானை வேதமுத லானானை மன்னுபுகழ்த் திருவாரூர் மகிழ்ந்தானை மிகநினைந்து பன்னியசொற் பத்திமையும் அடிமையையுங் கைவிடுவான் என்னுமிசைத் திருப்பதிகம் எடுத்தியம்பி யிரங்கினார்.	273
பின்னொருநாள் திருவாரூர் தனைப்பெருக நினைந்தருளி உன்னஇனி யார்கோயில் புகுந்திறைஞ்சி ஒற்றிநகர் தன்னையக லப்புக்கார் தாஞ்செய்த சபதத்தால் முன்னடிகள் தோன்றாது கண்மறைய மூர்ச்சித்தார்.	274
செய்வதனை யறியாது திகைத்தருளி நெடிதுயிர்ப்பார் மைவிரவு கண்ணார்பால் சூளுறவு மறுத்ததனால் இவ்வினைவந் தெய்தியதாம் எனநினைந்தெம் பெருமானை வெவ்வியஇத் துயர்நீங்கப் பாடுவேன் எனநினைந்து.	275
Go to top
அழுக்கு மெய்கொடென் றெடுத்தசொற் பதிகம் ஆதி நீள்புரி யண்ணலை யோதி வழுத்து நெஞ்சொடு தாழ்ந்துநின் றுரைப்பார் மாதொர் பாகனார் மலர்ப்பதம் உன்னி இழுக்கு நீக்கிட வேண்டும்என் றிரந்தே எய்து வெந்துயர்க் கையற வினுக்கும் பழிக்கும் வெள்கிநல் லிசைகொடு பரவிப் பணிந்து சாலவும் பலபல நினைவார்.	276
அங்கு நாதர்செய் அருளது வாக அங்கை கூப்பியா ரூர்தொழ நினைந்தே பொங்கு காதன்மீ ளாநிலை மையினால் போது வார்வழி காட்டமுன் போந்து திங்கள் வேணியார் திருமுல்லை வாயில் சென்றி றைஞ்சிநீ டிய திருப் பதிகம் சங்கிலிக் காகஎன் கண்களை மறைத்தீர் என்று சாற்றிய தன்மையிற் பாடி.	277
தொண்டை மானுக்கன் றருள்கொடுத் தருளுந் தொல்லை வண்புகழ் முல்லை நாயகரைக் கொண்ட வெந்துயர் களைகெனப் பரவிக் குறித்த காதலின் நெறிக்கொள வருவார் வண்டுலா மலர்ச் சோலைகள் சூழ்ந்து மாட மாளிகை நீடுவெண் பாக்கம் கண்ட தொண்டர்கள் எதிர்கொள வணங்கி காயும்நா கத்தர் கோயிலை யடைந்தார்.	278
அணைந்த தொண்டர்க ளுடன்வல மாக அங்கண் நாயகர் கோயில்முன் னெய்திக் குணங்க ளேத்தியே பரவியஞ் சலியால் குவித்த கைதலை மேற்கொண்டு நின்று வணங்கி நீர்மகிழ் கோயிலு ளீரே என்ற வன்தொண்டர்க் கூன்றுகோ லருளி இணங்கி லாமொழி யால்உளோம் போகீர் என்றி யம்பினார் ஏதிலார் போல.	279
பிழையுளன பொறுத்திடுவர் என்றெடுத்துப் பெண்பாகம் விழைவடிவிற் பெருமானை வெண்பாக்கம் மகிழ்ந்தானை இழையெனமா சுணமணிந்த விறையானைப் பாடினார் மழை தவழு நெடும்புரிசை நாவலூர் மன்னவனார்.	280
Go to top
முன்னின்று முறைப்பாடு போல்மொழிந்த மொழிமாலைப் பன்னும்இசைத் திருப்பதிகம் பாடியபின் பற்றாய என்னுடைய பிரானருள்இங் கித்தனைகொ லாமென்று மன்னுபெருந் தொண்டருடன் வணங்கியே வழிக்கொள்வார்.	281
அங்கணர்தம் பதியதனை அகன்றுபோய் அன்பருடன் பங்கயப்பூந் தடம்பணைசூழ் பழையனுர் உழையெய்தித் தங்குவார் அம்மைதிருத் தலையாலே வலங்கொள்ளும் திங்கண்முடி யாராடுந் திருவாலங் காட்டினயல்.	282
முன்னின்று தொழுதேத்தி முத்தாஎன் றெடுத்தருளிப் பன்னும்இசைத் திருப்பதிகம் பாடிமகிழ்ந் தேத்துவார் அந்நின்று வணங்கிப்போய்த் திருவூறல் அமர்ந்திறைஞ்சிக் கன்னிமதில் மணிமாடக் காஞ்சிமா நகரணைந்தார்.	283
தேனிலவு பொழிற்கச்சித் திருக்காமக் கோட்டத்தில் ஊனில்வளர் உயிர்க்கெல்லாம் ஒழியாத கருணையினால் ஆனதிரு வறம்புரக்கும் அம்மைதிருக் கோயிலின்முன் வானில்வளர் திருவாயில் வணங்கினார் வன்தொண்டர்.	284
தொழுது விழுந் தெழுந்தருளாற் துதித்துப்போய்த் தொல்லுலகம் முழுதும்அளித் தழித்தாக்கும் முதல்வர்திரு வேகம்பம் பழுதில்அடி யார்முன்பு புகப்புக்குப் பணிகின்றார் இழுதையேன் திருமுன்பே என்மொழிவேன் என்றிறைஞ்சி.	285
Go to top
விண்ணாள்வார் அமுதுண்ண மிக்கபெரு விடமுண்ட கண்ணாளா கச்சியே கம்பனே கடையானேன் எண்ணாத பிழைபொறுத்திங் கியான்காண எழிற்பவள வண்ணாகண் ணளித்தருளாய் எனவீழ்ந்து வணங்கினார்.	286
பங்கயச்செங் கைத்தளிரால் பனிமலர்கொண் டருச்சித்துச் செங்கயற்கண் மலைவல்லி பணிந்தசே வடிநினைந்து பொங்கியஅன் பொடுபரவிப் போற்றியஆ ரூரருக்கு மங்கைதழு வக்குழைந்தார் மறைந்தஇடக் கண்கொடுத்தார்.	287
ஞாலந்தான் இடந்தவனும் நளிர்விசும்பு கடந்தவனும் மூலந்தான் அறிவரியார் கண்ணளித்து முலைச்சுவட்டுக் கோலந்தான் காட்டுதலும் குறுகிவிழுந் தெழுந்துகளித் தாலந்தா னுகந்தவன் என் றெடுத்தாடிப் பாடினார்.	288
பாடிமிகப் பரவசமாய்ப் பணிவார்க்குப் பாவையுடன் நீடியகோ லங்காட்ட நிறைந்தவிருப் புடனிறைஞ்சிச் சூடியஅஞ் சலியினராய்த் தொழுதுபுறம் போந்தன்பு கூடியமெய்த் தொண்டருடன் கும்பிட்டங் கினிதமர்வார்.	289
மாமலையாள் முலைச்சுவடும் வளைத்தழும்பும் அணிந்தமதிப் பூமலிவார் சடையாரைப் போற்றியரு ளதுவாகத் தேமலர்வார் பொழிற்காஞ்சித் திருநகரங் கடந்தகல்வார் பாமலர்மா லைப்பதிகம் திருவாரூர் மேற்பரவி.	290
Go to top
அந்தியும்நண் பகலும்என எடுத்தார்வத் துடனசையால் எந்தைபிரான் திருவாரூர் என்றுகொல்எய் துவதென்று சந்தஇசை பாடிப்போய்த் தாங்கரிய ஆதரவு வந்தணைய அன்பருடன் மகிழ்ந்துவழிக் கொள்கின்றார்.	291
மன்னுதிருப் பதிகள்தொறும் வன்னியொடு கூவிளமும் சென்னிமிசை வைத்துவந்தார் கோயிலின்முன் சென்றிறைஞ்சிப் பன்னுதமிழ்த் தொடைசாத்திப் பரவியே போந்தணைந்தார் அன்னமலி வயற்றடங்கள் சூழ்ந்ததிரு வாமாத்தூர்.	292
அங்கணரை ஆமாத்தூர் அழகர்தமை யடிவணங்கித் தங்கும்இசைத் திருப்பதிகம் பாடிப்போய்த் தாரணிக்கு மங்கலமாம் பெருந்தொண்டை வளநாடு கடந்தணைந்தார் செங்கண்வள வன்பிறந்த சீர்நாடு நீர்நாடு.	293
அந்நாட்டின் மருங்குதிரு வரத்துறையைச் சென்றெய்தி மின்னாரும் படைமழுவார் விரைமலர்த்தாள் பணிந்தெழுந்து சொன்மாலை மலர்க்கல்வா யகில்என்னுந் தொடைசாத்தி மன்னார்வத் திருத்தொண்ட ருடன்மகிழ்ந்து வைகினார்.	294
பரமர்திரு வரத்துறையைப் பணிந்துபோய்ப் பலபதிகள் விரவிமழ விடையுயர்த்தார் விரைமலர்த்தாள் தொழுதேத்தி உரவுநீர்த் தடம்பொன்னி அடைந்தன்ப ருடனாடி அரவணிந்தார் அமர்ந்ததிரு வாவடுதண் டுறைஅணைந்தார்.	295
Go to top
அங்கணைவார் தமையடியார் எதிர்கொள்ளப் புக்கருளிப் பொங்குதிருக் கோயிலினைப் புடைவலங்கொண்டு உள்ளணைந்து கங்கைவாழ் சடையாய்ஓர் கண்ணிலேன் எனக்கவல்வார் இங்கெனக்கா ருறவென்னுந் திருப்பதிக மெடுத்திசைத்தார்.	296
திருப்பதிகங் கொடுபரவிப் பணிந்துதிரு வருளாற்போய் விருப்பினொடுந் திருத்துருத்தி தனைமேவி விமலர்கழல் அருத்தியினாற் புக்கிறைஞ்சி யடியேன்மே லுற்றபிணி வருத்தமெனை ஒழித்தருள வேண்டுமென வணங்குவார்.	297
பரவியே பணிந்தவர்க்குப் பரமர் திரு வருள்புரிவார் விரவியஇப் பிணியடையத் தவிர்ப்பதற்கு வேறாக வரமலர்வண் டறைதீர்த்த வடகுளத்துக் குளிஎன்னக் கரவில்திருத் தொண்டர்தாங் கைதொழுது புறப்பட்டார்.	298
மிக்கபுனல் தீர்த்தத்தின் முன்னணைந்து வேதமெலாந் தொக்கவடி வாயிருந்த துருத்தியார் தமைத்தொழுது புக்கதனில் மூழ்குதலும் புதியபிணி யதுநீங்கி அக்கணமே மணியொளிசேர் திருமேனி யாயினார்.	299
கண்டவர்கள் அதிசயிப்பக் கரையேறி உடைபுனைந்து மண்டுபெருங் காதலினால் கோயிலினை வந்தடைந்து தொண்டரெதிர் மின்னுமா மேகம்எனுஞ் சொற்பதிகம் எண்திசையு மறிந்துய்ய ஏழிசையால் எடுத்திசைத்தார்.	300
Go to top
பண்ணிறைந்த தமிழ்பாடிப் பரமர்திரு வருள்மறவா தெண்ணிறைந்த தொண்டருடன் பணிந்தங்கண் உறைந்தேகி உண்ணிறைந்த பதிபிறவும் உடையவர்தாள் வணங்கிப்போய்க் கண்ணிறைந்த திருவாரூர் முன்தோன்றக் காண்கின்றார்.	301
அன்றுதிரு நோக்கொன்றால் ஆரக்கண் டின்புறார் நின்றுநில மிசைவீழ்ந்து நெடிதுயிர்த்து நேரிறைஞ்சி வன்தொண்டர் திருவாரூர் மயங்குமா லையிற்புகுந்து துன்றுசடைத் தூவாயார் தமைமுன்னந் தொழவணைந்தார்.	302
பொங்குதிருத் தொண்டருடன் உள்ளணைந்து புக்கிறைஞ்சி துங்கவிசைத் திருப்பதிகம் தூவாயா என்றெடுத்தே இங்கெமது துயர்களைந்து கண்காணக் காட்டாயென் றங்கணர்தம் முன்னின்று பாடியருந் தமிழ்புனைந்தார்.	303
ஆறணியுஞ் சடையாரைத் தொழுதுபுறம் போந்தங்கண் வேறிருந்து திருத்தொண்டர் விரவுவா ருடன்கூடி ஏறுயர்த்தார் திருமூலட் டானத்துள் இடைதெரிந்து மாறில்திரு அத்தயா மத்திறைஞ்ச வந்தணைந்தார்.	304
ஆதிதிரு அன்பரெதிர் அணையஅவர் முகநோக்கிக் கோதிலிசை யாற்குருகு பாயவெனக் கோத்தெடுத்தே ஏதிலார் போல்வினவி ஏசறவால் திருப்பதிகம் காதல்புரி கைக்கிளையாற் பாடியே கலந்தணைவார்.	305
Go to top
சீர்பெருகுந் திருத்தேவா சிரியன்முன் சென்றிறைஞ்சிக் கார்விரவு கோபுரத்தைக் கைதொழுதே உட்புகுந்து தார்பெருகு பூங்கோயில் தனைவணங்கிச் சார்ந்தணைவார் ஆர்வமிகு பெருங்காத லால்அவனி மேல்வீழ்ந்தார்.	306
வீழ்ந்தெழுந்து கைதொழுது முன்னின்று விம்மியே வாழ்ந்தமலர்க் கண்ணொன்றால் ஆராமல் மனமழிவார் ஆழ்ந்ததுயர்க் கடலிடைநின் றடியேனை யெடுத்தருளித் தாழ்ந்தகருத் தினைநிரப்பிக் கண்தாரும் எனத்தாழ்ந்தார்.	307
திருநாவ லூர்மன்னர் திருவாரூர் வீற்றிருந்த பெருமானைத் திருமூலட் டானஞ்சேர் பிஞ்ஞகனைப் பருகாஇன் னமுதத்தைக் கண்களாற் பருகுதற்கு மருவார்வத் துடன்மற்றைக் கண்தாரீ ரெனவணங்கி.	308
மீளா வடிமை எனவெடுத்து	309
பூத முதல்வர் புற்றிடங்கொண் டிருந்த புனிதர் வன்தொண்டர் காதல் புரிவே தனைக்கிரங்கிக் கருணைத் திருநோக் களித்தருளிக் சீத மலர்க்கண் கொடுத்தருளச் செவ்வே விழித்து முகமலர்ந்து பாத மலர்கள் மேற்பணிந்து வீழ்ந்தார் உள்ளம் பரவசமாய்.	310
Go to top
விழுந்தும் எழுந்தும் பலமுறையால் மேவிப் பணிந்து மிகப்பரவி எழுந்த களிப்பி னாலாடிப் பாடி இன்ப வெள்ளத்தில் அழுந்தி யிரண்டு கண்ணாலும் அம்பொற் புற்றி னிடையெழுந்த செழுந்தண் பவளச் சிவக்கொழுந்தின் அருளைப் பருகித் திளைக்கின்றார்.	311
காலம் நிரம்பத் தொழுதேத்திக் கனக மணிமா ளிகைக்கோயில் ஞால முய்ய வரும்நம்பி நலங்கொள் விருப்பால் வலங்கொண்டு மாலும் அயனு முறையிருக்கும் வாயில் கழியப் புறம்போந்து சீல முடைய அன்பருடன் தேவா சிரியன் மருங்கணைந்தார்.	312
நங்கை பரவை யார்தம்மை நம்பி பிரிந்து போனதற்பின் தங்கு மணிமா ளிகையின்கண் தனிமை கூரத் தளர்வார்க்குக் கங்குல் பகலாய்ப் பகல்கங்கு லாகிக் கழியா நாளெல்லாம் பொங்கு காதல் மீதூரப் புலர்வார் சிலநாள் போனதற்பின்.	313
செம்மை நெறிசேர் திருநாவ லூரர் ஒற்றி யூர்சேர்ந்து கொம்மை முலையார் சங்கிலியார் தம்மைக் குலவு மணம்புணர்ந்த மெய்ம்மை வார்த்தை தாம்அவர்பால் விட்டார் வந்து கட்டுரைப்பத் தம்மை யறியா வெகுளியினால் தரியா நெஞ்சி னொடுந்தளர்வார்.	314
மென்பூஞ் சயனத் திடைத்துயிலும் மேவார் விழித்தும் இனிதமரார் பொன்பூந் தவிசின் மிசையினிரார் நில்லார் செல்லார் புறம்பொழியார் மன்பூ வாளி மழைகழியார் மறவார் நினையார் என்செய்வார் என்பூ டுருக்கும் புலவியோ பிரிவோ இரண்டின் இடைப்பட்டார்.	315
Go to top
ஆன கவலைக் கையறவால் அழியும் நாளில் ஆரூரர் கூனல் இளவெண் பிறைக்கண்ணி முடியார் கோயில் முன்குறுகப் பானல் விழியார் மாளிகையில் பண்டு செல்லும் பரிசினால் போன பெருமைப் பரிசனங்கள் புகுதப் பெறாது புறநின்றார்.	316
நின்ற நிலைமை அவர்கள் சிலர் நிலவு திருவா ரூரர்எதிர் சென்று மொழிவார் திருவொற்றி யூரில் நிகழ்ந்த செய்கையெலாம் ஒன்று மொழியா வகையறிந்தங் குள்ளார் தள்ள மாளிகையில் இன்று புறமுஞ் சென்றெய்தப் பெற்றி லோம்என் றிறைஞ்சினார்.	317
மற்ற மாற்றங் கேட்டழிந்த மனத்த ராகி வன்தொண்டர் உற்ற இதனுக் கினியென்னோ செயலேன் றுயர்வார் உலகியல்பு கற்ற மாந்தர் சிலர் தம்மைக் காதற் பரவை யார்கொண்ட செற்ற நிலைமை யறிந்தவர்க்குத் தீர்வு சொல்லச் செலவிட்டார்.	318
நம்பி யருளால் சென்றவரும் நங்கை பரவை யார்தமது பைம்பொன் மணிமா ளிகையணைந்து பண்பு புரியும் பாங்கினால் வெம்பு புலவிக் கடலழுந்தும் மின்னே ரிடையார் முன்னெய்தி எம்பி ராட்டிக் கிதுதகுமோ என்று பலவும் எடுத்துரைப்பார்.	319
பேத நிலைமை நீதியினாற் பின்னும் பலவுஞ் சொன்னவர்முன் மாத ரவரும் மறுத்துமனங் கொண்ட செற்றம் மாற்றாராய் ஏதம் மருவு மவர்திறத்தில் இந்த மாற்றம் இயம்பில்உயிர் போத லொழியா தெனவுரைத்தார் அவரும் அஞ்சிப் புறம்போந்தார்.	320
Go to top
போந்து புகுந்த படியெல்லாம் பூந்தண் பழன முனைப்பாடி வேந்தர் தமக்கு விளம்புதலும் வெருவுற் றயர்வார் துயர்வேலை நீந்தும் புணையாந் துணைகாணார் நிகழ்ந்த சிந்தா குலம்நெஞ்சில் காந்த அழிந்து தோய்ந்தெழார் கங்குல் இடையா மக்கடலுள்.	321
அருகு சூழ்ந்தார் துயின்றுதிரு அத்த யாமம் பணிமடங்கிப் பெருகு புவனஞ் சலிப்பின்றிப் பேயும் உறங்கும் பிறங்கிருள்வாய் முருகு விரியு மலர்க்கொன்றை முடிமேல் அரவும் இளமதியுஞ் செருகு மொருவர் தோழர்தனி வருந்தி இருந்து சிந்திப்பார்.	322
முன்னை வினையால் இவ்வினைக்கு மூல மானாள் பாலணைய என்னை உடையாய் நினைந்தருளாய் இந்த யாமத் தெழுந்தருளி அன்ன மனையாள் புலவியினை அகற்றில் உய்ய லாமன்றிப் பின்னை யில்லைச் செயவென்று பெருமா னடிகள் தமைநினைந்தார்.	323
அடியார் இடுக்கண் தரியாதார் ஆண்டு கொண்ட தோழர்குறை முடியா திருக்க வல்லரே முற்று மளித்தாள் பொற்றளிர்க்கைத் தொடியார் தழும்பும் முலைச்சுவடும் உடையார் தொண்டர் தாங்காணும் படியால் அணைந்தார் நெடியோனுங் காணா அடிகள் படிதோய.	324
தம்பி ரானார் எழுந்தருளத் தாங்கற் கரிய மகிழ்ச்சியினால் கம்பி யாநின் றவயவங்கள் கலந்த புளகம் மயிர்முகிழ்ப்ப நம்பி யாரூ ரரும்எதிரே நளின மலர்க்கை தலைகுவிய அம்பி காவல் லவர்செய்ய அடித்தா மரையின் கீழ்வீழ்ந்தார்.	325
Go to top
விழுந்து பரவி மிக்கபெரு விருப்பி னோடும் எதிர் போற்றி எழுந்த நண்பர் தமைநோக்கி யென்நீ யுற்ற தென்றருளத் தொழுந்தங் குறையை விளம்புவார் யானே தொடங்குந் துரிசிடைப்பட் டழுந்து மென்னை யின்னமெடுத் தாள வேண்டு முமக்கென்று.	326
அடியே னங்குத் திருவொற்றி யூரில் நீரே யருள்செய்ய வடிவே லொண்கண் சங்கிலியை மணஞ்செய் தணைந்த திறமெல்லாம் கொடியே ரிடையாள் பரவைதா னறிந்து தன்பால் யான்குறுகின் முடிவே னென்று துணிந்திருந்தா ளென்னான் செய்வ தெனமொழிந்து.	327
நாய னீரே நான்உமக்கிங் கடியே னாகில் நீர்எனக்குத் தாயி னல்ல தோழருமாந் தம்பி ரானா ரேயாகில் ஆய வறிவும் இழந்தழிவேன் அயர்வு நோக்கி அவ்வளவும் போயிவ் விரவே பரவையுறு புலவி தீர்த்துத் தாருமென.	328
அன்பு வேண்டும் தம்பெருமான் அடியார் வேண்டிற் றேவேண்டி முன்பு நின்று விண்ணப்பம் செய்த நம்பி முகம்நோக்கித் துன்பம் ஒழிநீ யாம்உனக்கோர் தூத னாகி இப்பொழுதே பொன்செய் மணிப்பூண் பரவைபால் போகின் றோம்என் றருள்செய்தார்.	329
எல்லை யில்லாக் களிப்பின ராய் இறைவர் தாளில் வீழ்ந்தெழுந்து வல்ல பரிசெல் லாந்துதித்து வாழ்ந்து நின்ற வன்தொண்டர் முல்லை முகைவெண் ணகைப்பரவை முகில்சேர் மாடத் திடைச்செல்ல நில்லா தீண்ட எழுந்தருளி நீக்கும் புலவி யெனத்தொழுதார்.	330
Go to top
அண்டர் வாழக் கருணையினால் ஆல காலம் அமுதாக உண்ட நீலக் கோலமிடற் றொருவர் இருவர்க் கறிவரியார் வண்டு வாழும் மலர்க்கூந்தல் பரவை யார்மா ளிகைநோக்கித் தொண்ட னார்தம் துயர்நீக்கத் தூத னாராய் எழுந்தருள.	331
தேவா சிரியன் முறையிருக்குந் தேவ ரெல்லாஞ் சேவித்துப் போவார் தம்மில் வேண்டுவார் போத ஒழிந்தார் புறத்தொழிய ஓவா அணுக்கச் சேவகத்தில் உள்ளோர் பூத கணநாதர் மூவா முனிவர் யோகிகளின் முதலா னார்கள் முன்போக.	332
அருகு பெரிய தேவருடன் அணைந்து வரும்அவ் விருடிகளும் மருவு நண்பின் நிதிக்கோனும் முதலா யுள்ளோர் மகிழ்ந்தேத்தத் தெருவும் விசும்பும் நிறைந்துவிரைச் செழும்பூ மாரி பொழிந்தலையப் பொருவி லன்பர் விடுந்தூதர் புனித வீதி யினிற்போத.	333
மாலும் அயனுங் காணாதார் மலர்த்தாள் பூண்டு வந்திறைஞ்சும் காலம் இதுவென் றங்கவரை அழைத்தா லென்னக் கடல்விளைத்த ஆல மிருண்ட கண்டத்தான் அடித்தா மரைமேற் சிலம்பொலிப்ப நீல மலர்க்கட் பரவையார் திருமா ளிகையை நேர்நோக்கி.	334
இறைவர் விரைவில் எழுந்தருள எய்து மவர்கள் பின்தொடர அறைகொள் திரைநீர் தொடர்சடையில் அரவு தொடர அரியஇளம் பிறைகொள் அருகு நறைஇதழிப் பிணையல் சுரும்பு தொடரவுடன் மறைகள் தொடர வன்தொண்டர் மனமுந் தொடர வரும்பொழுது.	335
Go to top
பெருவீ ரையினும் மிகமுழங்கிப் பிறங்கு மதகுஞ் சரம்உரித்து மரவீ ருரிவை புனைந்தவர்தம் மருங்கு சூழ்வார் நெருங்குதலால் திருவீ தியினில் அழகரவர் மகிழுஞ் செல்வத் திருவாரூர் ஒருவீ தியிலே சிவலோகம் முழுதுங் காண வுளதாமால்.	336
ஞாலம் உய்ய எழுந்தருளும் நம்பி தூதர் பரவையார் கோல மணிமா ளிகைவாயில் குறுகு வார்முன் கூடத்தம் பால்அங் கணைந்தார் புறநிற்பப் பண்டே தம்மை யர்ச்சிக்கும் சீல முடைய மறைமுனிவர் ஆகித் தனியே சென்றணைந்தார்.	337
சென்று மணிவா யிற்கதவம் செறிய அடைத்த அதன்முன்பு நின்று பாவாய் திறவாய்என்று அழைப்ப நெறிமென் குழலாரும் ஒன்றுந் துயிலா துணர்ந்தயர்வார் உடைய பெருமான் பூசனைசெய் துன்றும் புரிநூல் மணிமார்பர் போலும் அழைத்தார் எனத்துணிந்து.	338
பாதி மதிவாழ் முடியாரைப் பயில்பூ சனையின் பணிபுரிவார் பாதி யிரவில் இங்கணைந்த தென்னோ என்று பயமெய்திப் பாதி உமையாள் திருவடிவிற் பரம ராவ தறியாதே பாதி மதிவாள் நுதலாரும் பதைத்து வந்து கடைதிறந்தார்.	339
மன்னும் உரிமை வன்தொண்டர் வாயில் தூதர் வாயிலிடை முன்னின் றாரைக் கண்டிறைஞ்சி முழுது முறங்கும் பொழுதின்கண் என்னை யாளும் பெருமானிங் கெய்தி யருளி னாரென்ன மின்னு மணிநூ லணிமார்பீர் எய்த வேண்டிற் றென்என்றார்.	340
Go to top
கங்கைநீர் கரந்த வேணி கரந்தவர் அருளிச் செய்வார் நங்கைநீ மறாது செய்யின் நான்வந்த துரைப்ப தென்ன அங்கயல் விழியி னாரும் அதனைநீ ரருளிச் செய்தால் இங்கெனக் கிசையு மாகில் இசையலாம் என்று சொல்லி.	341
என்னினைந் தணைந்த தென்பால் இன்னதென் றருளிச் செய்தால் பின்னைய தியலு மாகில் ஆம்எனப் பிரானார் தாமும் மின்னிடை மடவாய் நம்பி வரஇங்கு வேண்டு மென்ன நன்னுத லாருஞ் சால நன்றுநம் பெருமை யென்பார்.	342
பங்குனித் திருநா ளுக்குப் பண்டுபோல் வருவா ராகி இங்கெனைப் பிரிந்து போகி ஒற்றியூர் எய்தி யங்கே சங்கிலித் தொடக்குண் டாருக் கிங்கொரு சார்வுண் டோநீர் கங்குலின் வந்து சொன்ன காரியம் அழகி தென்றார்.	343
நாதரும் அதனைக் கேட்டு நங்கைநீ நம்பி செய்த ஏதங்கள் மனத்துக் கொள்ளா தெய்திய வெகுளி நீங்கி நோதகவு ஒழித்தற் கன்றோ நுன்னையான் வேண்டிக் கொண்ட தாதலின் மறுத்தல் செய்ய அடாதென அருளிச் செய்தார்.	344
அருமறை முனிவ ரான ஐயரைத் தைய லார்தாம் கருமம்ஈ தாக நீர் கடைத்தலை வருதல் நுந்தம் பெருமைக்குத் தகுவ தன்றால் ஒற்றியூர் உறுதி பெற்றார் வருவதற் கிசையேன் நீரும் போம்என மறுத்துச் சொன்னார்.	345
Go to top
நம்பர்தாம் அதனைக் கேட்டு நகையும்உட் கொண்டு மெய்ம்மைத் தம்பரி சறியக் காட்டார் தனிப்பெருந் தோழ னார்தம் வெம்புறு வேட்கை காணும் திருவிளை யாட்டின் மேவி வம்பலர் குழலி னார்தாம் மறுத்ததே கொண்டு மீண்டார்.	346
தூதரைப் போக விட்டு வரவுபார்த் திருந்த தொண்டர் நாதரைஅறிவி லாதேன் நன்னுதல் புலவி நீக்கப் போதரத் தொழுதேன் என்று புலம்புவார் பரவை யாரைக் காதலில் இசைவு கொண்டு வருவதே கருத்துட் கொள்வார்.	347
போயவள் மனையில் நண்ணும் புண்ணியர் என்செய் தாரோ நாயனார் தம்மைக் கண்டால் நன்னுதல் மறுக்கு மோதான் ஆயஎன் அயர்வு தன்னை அறிந்தெழுந் தருளி னார்தாம் சேயிழை துனிதீர்த் தன்றி மீள்வதும் செய்யார் என்று.	348
வழியெதிர் கொள்ளச் செல்வர் வரவுகா ணாது மீள்வர் அழிவுற மயங்கி நிற்பர் அசைவுடன் இருப்பர் நெற்றி விழியவர் தாழ்த்தா ரென்று மீளவு மெழுவர் மாரன் பொழிமலர் மாரி வீழ ஒதுங்குவார் புன்க ணுற்றார்.	349
பரவையார் தம்பால் நம்பி தூதராம் பாங்கிற் போன அரவணி சடையார் மீண்டே அறியுமாறு அணையும் போதில் இரவுதான் பகலாய்த் தோன்ற எதிரெழுந் தணையை விட்ட உரவுநீர் வெள்ளம் போல ஓங்கிய களிப்பிற் சென்றார்.	350
Go to top
சென்றுதம் பிரானைத் தாழ்ந்து திருமுகம் முறுவல் செய்ய ஒன்றிய விளையாட் டோரார் உறுதிசெய் தணைந்தா ரென்றே அன்றுநீ ராண்டு கொண்ட அதனுக்குத் தகவே செய்தீர் இன்றிவள் வெகுளி யெல்லாந் தீர்த்தெழுந் தருளி என்றார்.	351
அம்மொழி விளம்பு நம்பிக் கையர்தா மருளிச் செய்வார் நம்மைநீ சொல்ல நாம்போய்ப் பரவைதன் இல்லம் நண்ணிக் கொம்மைவெம் முலையி னாட்குன் திறமெலாங் கூறக் கொள்ளாள் வெம்மைதான் சொல்லி நாமே வேண்டவும் மறுத்தா ளென்றார்.	352
அண்ணலார் அருளிச் செய்யக் கேட்டஆ ரூரர் தாமும் துண்ணென நடுக்க முற்றே தொழுதுநீ ரருளிச் செய்த வண்ணமும் அடியா ளான பரவையோ மறுப்பாள் நாங்கள் எண்ணஆர் அடிமைக் கென்ப தின்றறி வித்தீ ரென்று.	353
வானவர் உய்ய வேண்டி மறிகடல் நஞ்சை யுண்டீர் தானவர் புரங்கள் வேவ மூவரைத் தவிர்த்தாட் கொண்டீர் நான்மறைச் சிறுவர்க் காகக் காலனைக் காய்ந்து நட்டீர் யான்மிகை யுமக்கின் றானால் என்செய்வீர் போதா தென்றார்.	354
ஆவதே செய்தீர் இன்றென் அடிமைநீர் வேண்டா விட்டால் பாவியேன் தன்னை அன்று வலியஆட் கொண்ட பற்றென் நோவும்என் னழிவுங் கண்டீர் நுடங்கிடை யவள்பால் இன்று மேவுதல் செய்யீ ராகில் விடுமுயிர் என்று வீழ்ந்தார்.	355
Go to top
தம்பிரான் அதனைக் கண்டு தரியாது தளர்ந்து வீழ்ந்த நம்பியை அருளால் நோக்கி நாம்இன்னம் அவள்பாற் போய்அக் கொம்பினை இப்போ தேநீ குறுகுமா கூறு கின்றோம் வெம்புறு துயர்நீங் கென்றார் வினையெலாம் விளைக்க வல்லார்.	356
மயங்கிய நண்பர் உய்ய வாக்கெனும் மதுர வாய்மை நயங்கிள ரமுதம் நல்க நாவலூர் மன்னர் தாமும் உயங்கிய கலக்கம் நீக்கி யும்மடித் தொழும்ப னேனைப் பயங்கெடுத்து இவ்வா றன்றோ பணிகொள்வ தென்று போற்ற.	357
அன்பர்மேற் கருணை கூர ஆண்டவர் மீண்டுஞ் செல்லப் பின்புசென்றிறைஞ்சி நம்பி பேதுற வோடு மீண்டார் முன்புடன் போதா தாரும் முறைமையிற் சேவித் தேகப் பொன்புரி சடையார் மாதர் புனிதமா ளிகையிற் சென்றார்.	358
மதிநுதற் பரவை யார்தாம் மறையவர் போன பின்பு முதிர்மறை முனியாய் வந்தார் அருளுடை முதல்வ ராகும் .அதிசயம் பலவும் தோன்ற அறிவுற்றே அஞ்சிக் கெட்டேன் எதிர்மொழி எம்பி ரான்முன் என்செய மறுத்தேன் என்பார்.	359
கண்துயில் எய்தார் வெய்ய கையற வெய்தி ஈங்குஇன்று அண்டர்தம் பிரானார் தோழர்க் காகஅர்ச் சிப்பார் கோலம் கொண்டணைந் தவரை யானுட் கொண்டிலேன் பாவி யேன்என் றொண்சுடர் வாயி லேபார்த் துழையரோ டழியும் போதில்.	360
Go to top
வெறியுறு கொன்றை வேணி விமலருந் தாமாந் தன்மை அறிவுறு கோலத் தோடும் மளவில்பல் பூத நாதர் செறிவுறு தேவர் யோகர் முனிவர்கள் சூழ்ந்து செல்ல மறுவில்சீர்ப் பரவை யார்தம் மாளிகை புகுந்தார் வந்து.	361
பாரிடத் தலைவர் முன்னாம் பல்கண நாதர் தேவர் நேர்வுறு முனிவர் சித்தர் இயக்கர்கள் நிறைத லாலே பேரரு ளாள ரெய்தப் பெற்றமா ளிகைதான் தென்பால் சீர்வளர் கயிலை வெள்ளித் திருமலை போன்ற தன்றே.	362
ஐயர்அங் கணைந்த போதில் அகிலலோ கத்துள் ளாரும் எய்தியே செறிந்து சூழ எதிர்கொண்ட பரவை யார்தாம் மெய்யுறு நடுக்கத் தோடு மிக்கெழும் மகிழ்ச்சி பொங்கச் செய்யதா ளிணைமுன் சேர விரைவினாற் சென்று வீழ்ந்தார்.	363
அரிஅயற் கரியார் தாமும் ஆயிழை யாரை நோக்கி உரிமையால் ஊரன் ஏவ மீளவும் உன்பால் வந்தோம் முருகலர் குழலாய் இன்னம் முன்புபோல் மறாதே நின்பால் பிரிவுற வருந்து கின்றான் வரப்பெற வேண்டும் என்றார்.	364
பெருந்தடங் கண்ணி னாரும் பிரான்முன்பு மிகவும் அஞ்சி வருந்திய வுள்ளத் தோடு மலர்க்கரங் குழல்மேற் கொண்டே அருந்திரு மறையோ ராகி அணைந்தீர்முன் னடியேன் செய்த இருந்தவப் பயனாம் என்ன எய்திய நீரோ என்பார்.	365
Go to top
துளிவளர் கண்ணீர் வாரத் தொழுதுவிண் ணப்பஞ் செய்வார் ஒளிவளர் செய்ய பாதம் வருந்தஓர் இரவு மாறா தளிவரும் அன்பர்க் காக அங்கொடிங் குழல்வீ ராகி எளிவரு வீரு மானால் என்செய்கேன் இசையா தென்றார்.	366
நங்கைநின் தன்மைக் கேற்கும் நன்மையே மொழிந்தா யென்று மங்கையோர் பாகம் வைத்த வள்ளலார் விரைந்து போகத் திங்கள் வாணுதலி னாருஞ் சென்றுபின் னிறைஞ்சி மீண்டார் எங்களை யாளும் நம்பி தூதர்மீண் டேகு கின்றார்.	367
ஆதியும் மேலும் மால்அயன் நாடற் கருளாதார் தூதினில் ஏகித் தொண்டரை யாளுந் தொழில்கண்டே வீதியில் ஆடிப் பாடி மகிழ்ந்தே மிடைகின்றார் பூதியில் நீடும் பல்கண நாதர் புகழ்வீரர்.	368
அன்னவர் முன்னும் பின்னும் மருங்கும் அணைவெய்த மின்னிடை யார்பால் அன்பரை உய்க்கும் விரைவோடும் சென்னியில் நீடுங் கங்கை ததும்பத் திருவாரூர் மன்னவ னார்அம் மறையவ னார்பால் வந்துற்றார்.	369
அன்பரும் என்பால் ஆவி யளிக்கும் படிபோனார் என்செய்து மீள்வார் இன்னமும் என்றே யிடர்கூரப் பொன்புரி முந்நூல் மார்பினர் செல்லப் பொலிவீதி முன்புற நேருங் கண்ணிணை தானும் முகிழாரால்.	370
Go to top
அந்நிலை மைக்கண் மன்மதன் வாளிக் கழிவார்தம் மன்னுயிர் நல்குந் தம்பெரு மானார் வந்தெய்த முன்னெதிர் சென்றே மூவுல குஞ்சென் றடையுந்தாள் சென்னியில் வைத்தென் சொல்லுவ ரென்றே தெளியாதார்.	371
எம்பெரு மானீர் என்னுயிர் காவா திடர்செய்யும் கொம்பனை யாள்பால் என்கொடு வந்தீர் குறையென்னத் தம்பெரு மானும் தாழ்குழல்	372
நந்தி பிரானார் வந்தருள் செய்ய நலமெய்தும் சிந்தையு ளார்வங் கூர்களி யெய்தித் திகழ்கின்றார் பந்தமும் வீடும் தீரருள் செய்யும் படிசெய்தீர் எந்தைபி ரானே என்னினி யென்பால் இடரென்றார்.	373
என்றடி வீழும் நண்பர்தம் அன்புக் கெளிவந்தார் சென்றணை நீஅச் சேயிழை பாலென் றருள்செய்து வென்றுயர் சேமேல் வீதி விடங்கப் பெருமாள் தம் பொன்றிகழ் வாயிற் கோயில் புகுந்தார் புவிவாழ.	374
தம்பிரா னார்பின் சென்று	375
Go to top
முன்துயில் உணர்ந்து சூழ்ந்த பரிசனம் மருங்கு மொய்ப்ப மின்திகழ் பொலம்பூ மாரி விண்ணவர் பொழிந்து வாழ்த்த மன்றல்செய் மதுர சீத சீகரங் கொண்டு மந்தத் தென்றலும் எதிர்கொண் டெய்துஞ் சேவகம் முன்பு காட்ட.	376
மாலைதண் கலவைச் சேறு மான்மதச் சாந்து பொங்கும் கோலநற் பசுங்கர்ப் பூரம் குங்குமம் முதலா யுள்ள சாலுமெய்க் கலன்கள் கூடச் சாத்தும்பூ ணாடை வர்க்கம் பாலனம் பிறவும் ஏந்தும் பரிசனம் முன்பு செல்ல.	377
இவ்வகை இவர்வந் தெய்த எய்திய விருப்பி னோடும் மைவளர் நெடுங்கண் ணாரும் மாளிகை அடைய மன்னும் செய்வினை அலங்கா ரத்துச் சிறப்பணி பலவுஞ் செய்து நெய்வளர் விளக்குத் தூபம் நிறைகுடம் நிரைத்துப் பின்னும்.	378
பூமலி நறும்பொன் தாமம் புனைமணிக் கோவை நாற்றிக் காமர்பொற் சுண்ணம் வீசிக் கமழ்நறுஞ் சாந்து நீவித் தூமலர் வீதி சூழ்ந்த தோகையர் வாழ்த்தத் தாமும் மாமணி வாயில் முன்பு வந்தெதி ரேற்று நின்றார்.	379
வண்டுலாங் குழலார் முன்பு வன்தொண்டர் வந்து கூடக் கண்டபோ துள்ளங் காதல் வெள்ளத்தின் கரைகா ணாது கொண்டநாண் அச்சங் கூர வணங்கஅக் குரிசி லாரும் தண்டளிர்ச் செங்கை பற்றிக் கொண்டுமா ளிகையுள் சார்ந்தார்.	380
Go to top
இருவருந் தம்பி ரானார் தாமிடை யாடிச் செய்த திருவருட் கருணை வெள்ளத் திறத்தினைப் போற்றிச் சிந்தை மருவிய வின்ப வெள்ளத் தழுந்திய புணர்ச்சி வாய்ப்ப ஒருவரு ளொருவர் மேவு நிலைமையி லுயிரொன் றானார்.	381
ஆரணக் கமலக் கோயின் மேவிப்புற் றிடங்கொண் டாண்ட நீரணி வேணி யாரை .	382
நம்பியா ரூரர் நெஞ்சில் நடுக்கம்ஒன் றின்றி நின்று தம்பிரா னாரைத் தூது தையல்பால் விட்டார் என்னும் இம்பரின் மிக்க வார்த்தை ஏயர்கோ னார்தாங் கேட்டு வெம்பினார் அதிச யித்தார் வெருவினார் விளம்ப லுற்றார்.	383
நாயனை அடியான் ஏவும் காரியம் நன்று சாலம் ஏயுமென் றிதனைச் செய்வான் தொண்டனாம் என்னே பாவம் பேயனேன் பொறுக்க வொண்ணாப் பிழையினைச் செவியால் கேட்ப தாயின பின்னும் மாயா திருந்ததென் னாவி யென்பார்.	384
காரிகை தன்பால் செல்லும் காதலால் ஒருவன் ஏவப் பாரிடை நடந்து செய்ய பாததா மரைகள் நோவத் தேரணி வீதியூடு செல்வது வருவ தாகி ஓரிர வெல்லாம் தூதுக் குழல்வராம் ஒருவ ரென்று.	385
Go to top
நம்பர்தாம் அடியார் ஆற்றாராகியே நண்ணி னாரேல் உம்பரார் கோனும் மாலும்அயனுநேர் உணர வொண்ணா எம்பிரா னிசைந்தார் ஏவப் பெறுவதே இதனுக் குள்ளம் கம்பியா தவளை யான்முன் காணுநாள் எந்நா ளென்று.	386
அரிவைகா ரணத்தி னாலே ஆளுடைப் பரமர் தம்மை இரவினில் தூது போக ஏவியங் கிருந்தான் தன்னை வரவெதிர் காண்பே னாகில் வருவதென் னாங்கொல் என்று விரவிய செற்றம் பற்றி விள்ளும்உள் ளத்த ராகி.	387
ஈறிலாப் புகழின் ஓங்கும் ஏயர்கோ னார்தாம் எண்ணப் பேறிது பெற்றார் கேட்டுப் பிழையுடன் படுவா ராகி வேறினி யிதற்குத் தீர்வு வேண்டுவார் விரிபூங் கொன்றை ஆறிடு சடைய னாருக் கதனைவிண் ணப்பஞ் செய்து.	388
நாள்தொறும் பணிந்து போற்ற நாதரும் அதனை நோக்கி நீடிய தொண்டர் தம்முள் இருவரும் மேவும் நீர்மை கூடுதல் புரிவார் ஏயர் குரிசிலார் தம்பால் மேனி வாடுறு சூலை தன்னை அருளினார் வருந்து மாற்றால்.	389
ஏதமில் பெருமைச் செய்கை ஏயர்தம் பெருமான் பக்கல் ஆதியார் ஏவும் சூலை அனல்செய்வேல் குடைவ தென்ன வேதனை மேன்மேற் செய்ய மிகஅதற் குடைந்து வீழ்ந்து பூதநா யகர்தம் பொற்றாள் பற்றியே போற்று கின்றார்.	390
Go to top
சிந்தையால் வாக்கால் அன்பர் திருந்தடி போற்றி செய்ய எந்தமை யாளும் ஏயர் காவலர் தம்பால் ஈசர் வந்துனை வருத்துஞ் சூலை வன்தொண்டன் தீர்க்கி லன்றி முந்துற வொழியா தென்று மொழிந்தருள் செய்யக் கேட்டு.	391
எம்பிரான் எந்தை தந்தை தந்தைஎங் கூட்ட மெல்லாம் தம்பிரான் நீரே யென்று வழிவழி சார்ந்து வாழும் இம்பரின் மிக்க வாழ்க்கை யென்னைநின் றீருஞ் சூலை வம்பென ஆண்டு கொண்டான் ஒருவனோ தீர்ப்பான் வந்து.	392
மற்றவன் தீர்க்கில் தீரா தொழிந்தெனை வருத்தல் நன்றால் பெற்றம்மே லுயர்த்தீர் செய்யும் பெருமையை அறிந்தார் யாரே உற்றவன் தொண்டற் கேயாம்	393
வன்தொண்டர் தம்பால் சென்று வள்ளலா ரருளிச் செய்வார் இன்றுநம் ஏவ லாலே ஏயர்கோ னுற்ற சூலை சென்றுநீ தீர்ப்பா யாகென் றருள்செயச் சிந்தை யோடு நன்றுமெய்ம் மகிழ்ந்து போற்றி வணங்கினார் நாவ லூரர்.	394
அண்ணலார் அருளிச் செய்து நீங்கஆரூரர் தாமும் விண்ணவர் தம்பி ரானார் ஏவலால் விரைந்து செல்வார் கண்ணிய மனத்தின் மேவுங் காதலாற் கலிக்கா மர்க்குத் திண்ணிய சூலை தீர்க்க வருந்திறஞ் செப்பி விட்டார்.	395
Go to top
நாதர்தம் அருளால் நண்ணும் சூலையும் அவர்பாற் கேட்ட கேதமும் வருத்த மீண்டும் வன்தொண்டர் வரவு கேட்டுத் தூதனாய் எம்பி ரானை ஏவினான் சூலை தீர்க்கும் ஏதமிங் கெய்த வெய்தில் யான்செய்வது என்னாம் என்பார்.	396
மற்றவன் இங்கு வந்து தீர்ப்பதன் முன்நான் மாயப் பற்றிநின் றென்னை நீங்காப் பாதகச் சூலை தன்னை உற்றஇவ் வயிற்றி னோடும் கிழிப்பன்என் றுடைவாள் தன்னால் செற்றிட வுயிரி னோடும் சூலையுந் தீர்ந்த தன்றே.	397
கருதரும் பெருமை நீர்மைக் கலிக்காமர் தேவி யாரும் பொருவருங் கணவ ரோடு போவது புரியுங் காலை மருவிஇங் கணைந்தார் நம்பி என்றுமுன் வந்தார் கூற ஒருவரும் அழுதல் செய்யா தொழிகவென் றுரைத்துப் பின்னும்.	398
கணவர்தஞ் செய்கை தன்னைக் கரந்துகா வலரை நம்பி அணைவுறும் பொழுது சால அலங்கரித் தெதிர்போம் என்னப் புணர்நிலை வாயில் தீபம் பூரண கும்பம் வைத்துத் துணர்மலர் மாலை தூக்கித் தொழுதெதிர் கொள்ளச் சென்றார்.	399
செம்மைசேர் சிந்தை மாந்தர் சென்றெதிர் கொண்டு போற்ற நம்மையா ளுடைய நம்பி நகைமுகம் அவர்க்கு நல்கி மெய்ம்மையாம் விருப்பி னோடும் மேவியுட் புகுந்து மிக்க மொய்ம்மலர்த் தவிசின் மீது முகம்மலர்ந் திருந்த போது.	400
Go to top
பான்மைஅர்ச் சனைக ளெல்லாம் பண்பினில் வழாமை ஏய்ந்த நான்மறை தொடர்ந்த வாய்மை நம்பியா ரூரர் கொண்டிங் கியான்மிக வருந்து கின்றேன் ஏயர்கோ னார்தாம் உற்ற ஊனவெஞ் சூலை நீக்கி யுடனிருப் பதனுக் கென்றார்.	401
மாதர்தம் ஏவ லாலே மனைத்தொழில் மாக்கள் மற்றிங் கேதமொன் றில்லை யுள்ளே பள்ளிகொள் கின்றார் என்னத் தீதணை வில்லை யேனும் என்மனந் தெருளா தின்னம் ஆதலால் அவரைக் காண வேண்டுமென் றருளிச் செய்தார்.	402
வன்தொண்டர் பின்னுங் கூற மற்றவர் தம்மைக் காட்டத் துன்றிய குருதி சோரத் தொடர்குடர் சொரிந்துள் ளாவி பொன்றியே கிடந்தார் தம்மைக் கண்டபின் புகுந்த வாறு நன்றென மொழிந்து நானும் நண்ணுவேன் இவர்முன் பென்பார்.	403
கோளுறு மனத்த ராகிக் குற்றுடை வாளைப் பற்ற ஆளுடைத் தம்பி ரானார் அருளினால் அவரும் உய்ந்து கேளிரே யாகிக் கெட்டேன் எனவிரைந் தெழுந்து கையில் வாளினைப் பிடித்துக் கொள்ள வன்தொண்டர் வணங்கி வீழ்ந்தார்.	404
மற்றவர் வணங்கி வீழ வாளினை மாற்றி ஏயர் கொற்றவ னாரும் நம்பி குரைகழல் பணிந்து வீழ்ந்தார் அற்றைநாள் நிகழ்ந்த இந்த அதிசயங் கண்டு வானோர் பொற்றட மலரின் மாரி பொழிந்தனர் புவனம் போற்ற.	405
Go to top
இருவரும் எழுந்து புல்லி இடைவிடா நண்பி னாலே பொருவரு மகிழ்ச்சி பொங்கத் திருப்புன்கூர்ப் புனிதர் பாதம் மருவினர் போற்றி நின்று வன்தொண்டர் தம்பி ரானார் அருளினை நினைந்தே அந்த ணாளன்என் றெடுத்துப் பாடி.	406
சிலபகல் கழிந்த பின்பு திருமுனைப் பாடி நாடர் மலர்புகழ்த் திருவா ரூரின் மகிழ்ந்துடன் வந்த ஏயர் குலமுதற் றலைவ னாருங் கூடவே குளிர்பூங் கோயில் நிலவினார் தம்மைக் கும்பிட் டுறைந்தனர் நிறைந்த அன்பால்.	407
அங்கினி தமர்ந்து நம்பி அருளினான் மீண்டு போந்து பொங்கிய திருவின் மிக்க தம்பதி புகுந்து பொற்பில் தங்குநாள் ஏயர் கோனார் தமக்கேற்ற தொண்டு செய்தே செங்கண்மால் விடையார் பாதம் சேர்ந்தனர் சிறப்பி னோடும்.	408
நள்ளிருள் நாய னாரைத் தூதுவிட் டவர்க்கே நண்பாம் வள்ளலார் ஏயர் கோனார் மலரடி வணங்கிப் புக்கேன் உள்ளுணர் வான ஞானம் முதலிய வொருநான் குண்மை தெள்ளுதீந் தமிழாற் கூறுந் திருமூலர் பெருமை செப்ப.	409

Thevaaram Link  - Shaivam Link
Other song(s) from this location:      
send corrections and suggestions to admin-at-sivaya.org
This page was last modified on Tue, 27 Jan 2026 00:59:47 +0000